เมื่อฮูซูซูวิ่งจากไป เจียงหยางก็เดินไปยังฝั่งทีมล่าสัตว์ เพื่อตรวจดูผลล่าของวันนี้
เบื้องหน้ามีเหยื่อหลากหลายชนิดวางเรียงราย ทั้งหมูป่าน้ำหนักกว่าสามร้อยชั่ง กวางเกือบร้อยชั่ง หมาป่าหนักสามสิบกว่าชั่ง และลูกจามรีอีกหนึ่งตัว นอกจากนี้ยังมีไก่ฟ้า ไก่ป่า นกฮูก และนกชนิดต่าง ๆ รวมกันไม่น้อยกว่ายี่สิบตัว ที่เหลือก็มีเม่น กระรอก และเหยื่ออื่น ๆ อีกมากมาย...
หากเป็นสังคมยุคปัจจุบัน แค่เห็นเหยื่อทั้งตัวเล็กตัวใหญ่กองอยู่เต็มพื้น เจียงหยางคงต้องถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตเป็นแน่
ขณะที่เจียงหยางกำลังเหม่อ เสอหยานซึ่งอยู่ข้าง ๆ ก็เข้ามารายงาน
“ท่านแม่มด วันนี้ได้หมูป่าสองตัว กวางสามตัว หมาป่าหนึ่งตัว ลูกจามรีหนึ่งตัว... ส่วนคนที่จับเหยื่อจากกับดักได้มากที่สุดคือฉางเหวย ข้าเป็นอันดับสอง รวมแล้วจับได้สิบเก้าตัวขอรับ!”
“ข้ารู้แล้ว คืนนี้คนในทีมล่าสัตว์จะได้อาหารเพิ่มเป็นสองเท่า!”
พอได้ยินว่าจะได้อาหารเพิ่ม เสอฮวาก็กระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น
“โอ้! ได้เพิ่ม ได้เพิ่ม...”
เสอฮวากลายเป็นตัวชูบรรยากาศ เดินไปตบมือฉลองกับทุกคนในทีมล่าสัตว์ แล้วยังแบ่งปันความยินดีนี้ให้เผ่าพันธุ์งูที่อยู่รอบ ๆ ด้วย
เผ่าพันธุ์งูคนอื่น ๆ ต่างก็ไม่มีความเห็นใด วันนี้ทีมล่าสัตว์ได้ผลเก็บเกี่ยวอย่างงามจริง ๆ!
โดยเฉพาะปลา คนในทีมล่าสัตว์ขนกลับมาตะกร้าใหญ่ในตอนเช้าหนึ่งตะกร้า ตอนเที่ยงอีกหนึ่งตะกร้า และตอนเย็นก็ยังอีกหนึ่งตะกร้า หากไม่รู้ที่มา คงนึกว่าปลาตกลงมาจากฟ้า!
แต่พวกเขารู้สาเหตุ จึงยิ่งเคารพเจียงหยางผู้เป็นแม่มดมากขึ้น พวกเขารู้ว่ากรงจับปลาที่แม่มดสอนให้เสอหยานและคนอื่น ๆ ทำจับปลาได้จริง แถมยังจับได้มากมายมหาศาล