ยังไม่ทันที่ฮาเซงาวะจะตั้งสติจากความตกตะลึง การโจมตีที่รุนแรงกว่าก็มาถึง
"ตูม ตูม ตูม ตูม——"
ปืนใหญ่บอฟอร์สขนาด 40 มม. เริ่มยิง
แม็กกาซีนทีละห้านัดถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว
ปืนใหญ่ขนาดกลางลำกล้องนี้ในระดับความสูงแปดร้อยเมตรนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
เครื่องบินทิ้งระเบิดลำหนึ่งที่กำลังจะดึงสูงขึ้นถูกบอฟอร์สไล่ต้อนเข้าที่ก้น
กระสุนนัดแรกทำให้หางแหลกเป็นชิ้น ๆ นัดที่สองและสามพุ่งเข้าห้องเก็บระเบิดใต้ลำตัวโดยตรง
แม้จะไม่ทำให้ระเบิดระเบิด แต่อานุภาพของกระสุนระเบิดแรงสูงขนาด 40 มม. ก็ฉีกร่างเครื่องบินกลางลำออกเป็นสองท่อน
ห้องนักบินครึ่งหน้าและหางครึ่งหลังแยกจากกันกลางอากาศ
วินาทีที่ท้องเครื่องบินฉีกขาด ลูกเรือญี่ปุ่นหลายคนก็หลุดร่วงจากห้องนักบินเหมือนตุ๊กตาผ้าขาดวิ่นถูกเหวี่ยงออกมา
ภายใต้แรงโน้มถ่วงที่ดึงรั้ง พวกเขากวัดแกว่งแขนขาพยายามไขว่คว้าอะไรมาฉุดรั้ง
ยุคนี้ลูกเรือเครื่องบินทิ้งระเบิดหลายคนรำคาญว่ากระเป๋าร่มชูชีพเกะกะและหนักจึงไม่สะพายติดตัว ฉะนั้นคนโชคร้ายเหล่านี้จึงได้แต่ส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่าสังเวชกลางอากาศ สัมผัสประสบการณ์การตกอย่างอิสระโดยไม่มีร่ม
รถถังต่อสู้อากาศยานวังวนสองคันที่อยู่เบื้องล่างรวมถึงปืนใหญ่ 20 มม. เหล่านั้นก็ปล่อยเต็มที่
แส้ไฟสีแดงที่ถักทอจากลำกล้องปืนหลายสิบกระบอกฟาดฟันอย่างบ้าคลั่งบนท้องฟ้า
ตาข่ายยิงต่อสู้อากาศยานที่หนาแน่นขนาดนี้ ต่อให้เป็นเครื่องบินปีกสองชั้นรุ่นเก่าคร่ำครึจากยุค 20 หรือแม้แต่เครื่องบินขับไล่ไอพ่นในยุคหลังกล้าบุกเข้ามาในระดับต่ำ ก็ต้องเสียเนื้อเสียตัวไปบ้าง
เครื่องบินทิ้งระเบิดลำหนึ่งที่พยายามเล็ดลอดออกทางปีกถูกแส้ไฟสามสี่เส้นกัดไว้พร้อมกัน
กระสุนเจาะรูทะลุตัวเครื่องเป็นรูโหว่นับไม่ถ้วน สุดท้ายก็ไปจุดชนวนถังน้ำมัน
เครื่องบินกลายเป็นก้อนเพลิงขนาดยักษ์กลางอากาศในทันที
[ทำลายเครื่องบินทิ้งระเบิดหนักสองเครื่องยนต์แบบ 93 ของกองทัพบกญี่ปุ่น x1 ค่าความดีความชอบ +80]