ระเบิดแสวงเครื่องสองลูกจัดการส่วนหนึ่งของกองทัพหน้าพวกญี่ปุ่นไป รวมถึงตัวผู้บัญชาการกรมพันเอกอิโต้ด้วย
หน่วยที่เหลืออยู่ก็อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของ พันตรีทาโดโกโระ ผู้ที่ตั้งสติได้ รีบขยายรูปขบวนรบอย่างเร่งด่วน
พันตรีทาโดโกโระคนนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้บัญชาการที่มีประสบการณ์สูง หลังจากหน่วยเจอระเบิดและการโจมตีด้วยปืนใหญ่ ก็รีบกลิ้งตัวลงไปในร่องระบายน้ำข้างถนนเป็นอย่างแรก จากนั้นก็หยิบกล้องส่องทางไกลออกมา
ไม่นานเขาก็สังเกตเห็นตำแหน่งจุดยิงของศัตรู แล้วรีบตะโกนออกคำสั่งเสียงแหบแห้ง:
"กระจายตัวกัน อย่ามารวมกันอยู่บนถนน!"
"หมอบลง ปืนกลของศัตรูแรงมาก รีบหมอบลง!"
"คอนโดอยู่ไหน? เร็ว! พาหมวดเครื่องยิงลูกระเบิดสี่หมวดบุกไปข้างหน้า ยิงไปที่แสงไฟในทุ่งข้าวฟ่างสองข้างทาง!"
พันตรีทาโดโกโระทำได้อย่างมืออาชีพมาก คลานออกจากเขตร้ายของการซุ่มโจมตี แล้วถือกล้องส่องทางไกลมือหนึ่งสังเกตการณ์ อีกมือชี้ทิศทาง
ทหารญี่ปุ่นที่เหลือซึ่งไม่ได้รับผลกระทบจากระเบิดแสวงเครื่องสองลูก ภายใต้การบังคับบัญชาของเขา ก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ทนทานต่อการโจมตีด้วยปืนใหญ่และการยิงกราดของปืนกล เริ่มยิงตอบโต้
จากมุมมองทางทหาร พันตรีทาโดโกโระทำการตอบสนองตามตำราและคู่มือทหารราบได้อย่างสมบูรณ์แบบ
เสียดายที่ศัตรูที่เขาเจอ ไม่ใช่กองทัพชาติที่ล้าหลังพวกญี่ปุ่นไปสิบกว่าปี
พันตรีทาโดโกโระเพิ่งจะจัดกำลังหมวดหนึ่งเตรียมบุกเข้าไปในทุ่งข้าวฟ่างเพื่อโจมตีปีกของข้าศึก ก็ได้ยินเสียงหวีดหวิวที่น่ากลัวราวกับฉีกอากาศจากบนฟ้า
เขาชะงักเงยหน้าขึ้นโดยสัญชาตญาณ