[อยากขอลายเซ็นผู้เข้าแข่งขันจากแต่ละสถาบันในการแข่งขันระหว่างหลายสถาบันครั้งนี้ ที่อยู่ข้อใดมีโอกาสดักเจอนักแข่งจากหลายทีมได้มากที่สุด?
หนึ่ง พระราชวังจักรวรรดิซิงเย่าโบราณบนดาวศูนย์กลาง; สอง หอประชุมใหญ่พิธีก่อตั้งสหพันธ์; สาม จัตุรัสประกาศปฏิญญาเก้าหนึ่งต่อต้านสัตว์ประหลาด; สี่ ที่ตั้งเดิมของสถาบันวิจัยตระกูลเสิ่น; ห้า พิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุจากดาวต่าง ๆ ในสหพันธ์...]
โจวป๋ออันตื่นเต้นจนร้องขึ้นมาทันทีว่า “ว้าว! พรุ่งนี้พวกเราไปดูพระราชวังซิงเย่ากันได้ยินไหมว่าของล้ำค่าหายากทั่วหล้ารวมอยู่ในพระราชวัง มงกุฎของจักรพรรดิซิงเย่ายังประดับแก่นดาวไว้ตรงกลางด้วย ข้างในยังมีโบราณวัตถุอีกตั้งเยอะ ล้วนทำจากสิ่งมีชีวิตที่สูญพันธุ์ไปแล้วทั้งนั้น”
เสิ่นเจาหยุ่นหัวเราะเยาะ พลางนึกถึงเรื่องที่เคยได้ยินในชาติก่อน
เธอเอ่ยขึ้นลอย ๆ ว่า “ก็ล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตหายากทั้งนั้นแหละ ในประวัติศาสตร์มีพืชกลายพันธุ์ชนิดหนึ่งชื่อดอกไข่มุกโลหิต ช่างฝีมือคนหนึ่งใช้แก่นดอกไข่มุกโลหิตทำเป็นจี้ แล้วมอบให้องค์หญิงรุ่นที่สองผู้เลื่องชื่อในประวัติศาสตร์ องค์หญิงรุ่นที่สองได้รับจี้แล้วดีใจมาก”
ทุกคนหันมามองเธอพร้อมกัน
เถาไป๋เซวียนถามว่า “องค์หญิงรุ่นที่สอง? องค์หญิงรุ่นที่สองผู้โด่งดังสะเทือนซิงเย่าคนนั้นน่ะหรือ?”
เสิ่นเจาหยุ่นพยักหน้า
หลี่เสวี่ยโม่เร่งถาม “แล้วต่อจากนั้นล่ะ? จบแค่นี้เองเหรอ?”
เสิ่นเจาหยุ่นมองไปทางทิศตะวันออกอย่างดูแคลนยิ่งกว่าเดิม “หลังจากนั้นองค์หญิงรุ่นที่สองก็สั่งให้คนโค่นดอกไข่มุกโลหิตทั้งหมด ตั้งแต่นั้นมาบนโลกก็ไม่มีดอกไข่มุกโลหิตอีกเลย คำพูดขององค์หญิงรุ่นที่สองคือ มีเพียงจี้ที่ไม่ซ้ำใครเท่านั้น ถึงจะคู่ควรกับลำคอของเธอ”