หลังเวทีการแข่งขันถ้วยชิงอวี่ เซี่ยซิงอวี่เดินวนรอบเสิ่นเจาหยุ่นไม่หยุด
“เสี่ยวอวิ๋น ให้ฉันดูเมคาของเธอหน่อยเถอะน่า!
ทุกคนได้เห็นกันหมดแล้ว มีแค่ฉันคนเดียวที่ยังไม่ได้เห็น”
ติงเฉิงยวี่อธิบายว่า “จริง ๆ พวกเราก็ยังไม่เห็นเหมือนกัน
เมื่อคืนนี้ เสี่ยวอวิ๋นเพิ่งมาบอกฉันว่าเธอผลิตเมคาเสร็จแล้ว
เธอจะลงแข่งประเภทเดี่ยว พวกเรายังไม่มีใครได้เห็นเมคาแบบเต็มตัวเลย”
เสิ่นเจาหยุ่นเอนพิงโซฟา มือขวาโยนตัวล็อกเมคารูปวงรีขึ้นลงเล่น
ดวงตาของเซี่ยซิงอวี่ก็ไล่ตามตัวล็อกเมคาที่ลอยขึ้นลงไม่วางตา
“เสี่ยวอวิ๋น ฉันก็อยากเห็นเมคาของเธอเหมือนกัน
อาทิตย์ก่อนพอเมคาของฉันประกอบเสร็จ ฉันเป็นคนแรกที่เอาไปให้เธอดูไม่ใช่เหรอ?”
จวงเยว่เจ๋อก็ขยับมานั่งใกล้เสิ่นเจาหยุ่น
แม้เขาจะไม่แสดงอาการกระตือรือร้นเท่าเซี่ยซิงอวี่ แต่แววตาเปี่ยมความคาดหวังก็ไม่ได้ลดลงเลยสักนิด
“ใช่แล้ว! อีกตั้งสี่สิบกว่านาทีกว่าการแข่งขันจะเริ่ม ให้พวกเราดูก่อนเถอะ!” เซี่ยซิงอวี่กระทืบเท้า
ทั้งหมดเป็นความผิดของหลินชิง ทั้งหมดเป็นความผิดของโบรกเกอร์ที่ไม่ได้เรื่องคนนั้น!
หลี่เสวี่ยโม่ช่วยเสิ่นเจาหยุ่นตอบข้อความแฟนคลับไปพลาง มองดูทั้งสองคนตื่นเต้นกันไปพลาง
เสิ่นเจาหยุ่นหาวหวอด ก่อนเอ่ยเนิบ ๆ ว่า “เมคาของฉันเอามาโชว์ทีเดียวไม่หมดหรอก
ไม่ต้องรีบร้อน เดี๋ยวพอแข่งก็ได้เห็นแล้ว”
ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากให้พวกเขาดู เมื่อคืนเธอกับหานเวยง่วนอยู่จนถึงตีสามกว่าจะประกอบเมคาเสร็จ