หลานเวยอวี่เผลอเสียสมาธิไปแวบหนึ่ง แขนเมคาจึงโดนฟันเข้าให้
เธอกัดฟันดึงสมาธิกลับมา ไม่ว่าเสิ่นเจาหยุ่นจะอยู่ในเมคาตัวไหน ตอนนี้จัดการตัวที่อยู่ตรงหน้าก่อนค่อยว่ากัน
เธอหันไปมองฉินเลี่ย “ตัวจริงต้องอยู่ฝั่งฉันแน่ ๆ จัดการตัวนี้ก่อน!”
“ไม่มีทาง ต้องอยู่ฝั่งฉันเท่านั้น! ฉันเร็วขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เจ้าตัวบังคับ เธอจะหลบพ้นได้ยังไง?” ฉินเลี่ยใช้มือซ้ายไถแผงควบคุมอย่างรวดเร็ว ส่วนมืออีกข้างก็ขยับคันบังคับไม่หยุด
เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มหน้าผากเขา
บังคับเมคาชีวภาพยากชะมัด!
“ต้องอยู่ในเมคาพื้นขาวแน่ ๆ! เมื่อกี้เมคาพื้นขาวของอู๋ใช้วิชาเหินบินแบบอู๋ แถมยังใช้มีดกากบาทอีก เป็นนิสัยของเสิ่นเจาหยุ่นชัด ๆ!” เฝิงก่วงตะโกนเสียงดัง
จวงเยว่เจ๋อโต้กลับว่า “อยู่ในเมคาปีกต่างหาก! ท่อนบนของเมคาพื้นขาวไม่มีที่เหลือพอจะติดตั้งห้องนักบินแล้ว!”
ติงฉีซิวหันไปมองจวงเยว่เจ๋อ “เธอติดไว้ตรงก้นก็ได้นี่! นายสนิทกับเธอ อย่าคิดหลอกพวกเราซะให้ยาก!”
จวงเยว่เจ๋อถึงกับพูดไม่ออก
ก็มีเหตุผลแฮะ ถ้าฉินเลี่ยกับหลานเวยอวี่ไม่แพ้ เขาเองก็คงต้องขึ้นโฆษณาเหมือนกัน...เอาจริง ๆ เขาก็ยืนข้างเสี่ยวอวิ๋นอยู่แล้ว
“เดี๋ยวก่อน! พวกเราชนะแล้ว! บีบให้เมคาประกอบร่างออกมาได้แล้วนี่!” จูหยวนเหยาตะโกนขึ้นมาทันที