ทางด้านฉินเลี่ยกัดฟันกรอด ก่อนกดมือลงบนแท่นควบคุมอย่างแรง
เมคารูปร่างมนุษย์สีเทาหมอบลงกับพื้นทันควัน เสียงกึกกักดังขึ้น แผ่นเกราะของเมคารูปร่างมนุษย์ประกอบร่างใหม่ หดขดกลายเป็นลูกบอลสีเทาขนาดยักษ์
“ก้อนหินกลิ้ง! ออกมาแล้ว!”
“ฉินเลี่ย ลุยเลย!”
เหล่านักเรียนด้านล่างตะโกนอย่างตื่นเต้น
เสียง “โครม ๆ ๆ” ดังขึ้น ร่างทรงกลมสีเทาพลันกลิ้งหมุนอย่างรวดเร็ว จนเวทีประลองแตกร้าว ฝุ่นสีเทาอมเหลืองฟุ้งกระจาย
ลูกบอลสีเทาพุ่งตรงเข้าใส่เมคาพื้นขาว
มันเคลื่อนที่เร็วมากจนผู้ชมด้านล่างตามเงาร่างที่เหลืออยู่ไม่ทัน
“ให้ตายสิ!” นี่เป็นครั้งแรกที่เสิ่นเจาหยุ่นต้องรับมือกับเมคาชีวภาพ
ความเร็วของก้อนหินกลิ้งบนพื้นแทบจะทัดเทียมกับคู่แฝดนิพพาน ยิ่งตอนนี้อยู่บนเวทีประลองแคบ ๆ ข้อได้เปรียบของมันก็ยิ่งแสดงออกมาได้เต็มที่
เธอตัดสินใจฉับไว หลบไปอยู่หลังหลานเวยอวี่
“หลานเวยอวี่ หลบไป!” ฉินเลี่ยตะโกนพลางควบคุมเมคา
“คิดว่าฉันไม่อยากหลบหรือไง? ยัยนี่เกาะฉันไม่ปล่อยต่างหาก!”
หลานเวยอวี่รัวนิ้วลงบนแผงควบคุมอย่างดุเดือด ก่อนแทงดาบยาวใส่เมคาที่อยู่ด้านหลัง
เสิ่นเจาหยุ่นควบคุมเมคากระโดดขึ้นทันที
แต่พอก้อนหินกลิ้งใกล้จะพุ่งชนเธอ เธอก็หลบกลับมาอีกครั้ง
ไป๋จิ้นซีที่อยู่ไม่ไกลมองเมคาของฉินเลี่ยอย่างตื่นเต้น “เป็นเมคาชีวภาพจริง ๆ ด้วย! เร็วกว่าเมคาของตระกูลซูตั้งเยอะ”
“พลังระเบิดก็แรงด้วย ดูแรงทำลายนั่นสิ แค่ฉินเลี่ยไล่ตามก็ทำเวทีประลองแตกร้าวแล้ว”