เสิ่นเจาหยุ่นเข้าไปในฟอรั่ม ก็พบว่าโครงสร้างโดยรวมยังเหมือนเดิม
เพียงแต่เนื้อหามีมากขึ้น เธอจึงกวาดตามองเนื้อหาล่าสุดด้วยความสงสัย
[ปรมาจารย์เมคาระดับ SS ในอนาคต: ทุกคนครับ ผมอยู่ปีสามแล้ว สามารถสร้างเมคาระดับ B ได้ แต่ที่บ้านไม่มีเส้นสาย การเข้าทีมวิจัยของปรมาจารย์เป็นไปไม่ได้เลย
ไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลือเป็นแค่ช่างระดับล่างในโรงงาน เลยอยากถามว่ามีทางอื่นที่จะเรียนการสร้างเมคาระดับ S ได้ไหม?]
เสิ่นเจาหยุ่นเห็นคำถามนี้แล้ว คิ้วขมวดทันที
สามร้อยปีผ่านไป บุคลากรด้านการผลิตเมคามันอิ่มตัวถึงขนาดนี้แล้วหรือ?
อยู่ปีสามก็แค่อายุ 21 ปี กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่งโรจน์พร้อมสร้างอนาคต ทำไมถึงคิดว่าหมดหวังและต้องเข้าทำงานในโรงงานแล้วล่ะ?
เธอกดเข้าไปดูทันที อยากรู้ว่าคนอื่นตอบกันยังไง
[นายหน้าหวง AA: พลังจิตของเธอเป็นไงบ้าง?ส่งข้อความส่วนตัวมาหาผม ผมมีคอนเนกชันกับโรงงานใหญ่หลายที่ จัดการให้เธอเข้าทำงานในสายพานตำแหน่งดี ๆ ได้เลย มีสองโรงงานที่ขาดคนมีพลังจิต
คิดเงินตามจำนวนผลงาน ไม่ใช่ตามเวลา!ต่อไปถ้าเก่งขึ้นอาจได้เป็นหัวหน้าสายงานก็ได้
นี่มันเป็นไปได้มากกว่าฝันกลางวันว่าจะเป็นปรมาจารย์เมคาระดับ SS ของเธออีกนะ]
[ต่อล้อต่อเถียงกับทุกสิ่ง: เธอไม่มีเส้นสาย?แล้วมีเงินไหม?ถ้ามีเงินก็เอาไปลงทุนกับทีมวิจัยของปรมาจารย์สักร้อยสองร้อยล้าน ซื้อโอกาสเข้าไปในทีม
ว่าไงนะ?บอกว่าเงินเป็นร้อยล้านก็ไม่มี งั้นเธอจะเรียนผลิตเมคาไปทำไม?ไปเรียนสู้ด้วยเมคายังดีกว่า!]