เหยียนจื่อกวงเดินเข้าไปกระชากประตูเปิด
พอถูกเปิดโปงต่อหน้าทุกคน เหล่านักศึกษาที่เบียดเสียดกันอยู่ด้านนอกเพื่อแอบเข้ามาฟังบรรยายก็ชะงักค้างอย่างกระอักกระอ่วน
“พวกเธอทำอะไรกันอยู่? ไม่เห็นหรือว่ามีคนกำลังเรียนอยู่ข้างใน?” เหยียนจื่อกวงขมวดคิ้ว มือจับประตูพลางมองพวกเขา
“อาจารย์เหยียน...”
นักศึกษาที่อยู่หน้าสุดเรียกได้แค่สามคำ ก็ไม่รู้แล้วว่าจะพูดอะไรต่อ
เขาหันไปมองนักศึกษาข้าง ๆ อย่างขอความช่วยเหลือ
“อาจารย์ ขอโทษจริง ๆ ที่รบกวนการเรียนการสอนของทุกคนครับ
ก่อนหน้านี้มีคนถ่ายทอดสดการสอนของรุ่นน้องลงเว็บบอร์ด แต่เมื่อกี้รีบปิดถ่ายทอดสดไปเสียก่อน...”
นักศึกษาหญิงที่มัดผมหางม้ายืนอยู่ข้าง ๆ มองเหยียนจื่อกวงด้วยสีหน้ารู้สึกผิด เธอก้าวไปข้างหน้าอีกสองก้าว แล้วมองเสิ่นเจาหยุ่นบนแท่นบรรยาย “เนื้อหาที่รุ่นน้องสอนยอดเยี่ยมมาก พวกเราไม่อยากพลาดเนื้อหาต่อจากนี้ ก็เลยมายืนอัดกันฟังอยู่หน้าประตูค่ะ”
นักศึกษาที่อยู่หน้าสุดพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ใช่ครับ! ตรรกะที่รุ่นน้องอธิบายเรื่องวิวัฒนาการจากเมคารุ่นเริ่มต้นศูนย์ไปเป็นเมคาระดับ Bนั้นชัดเจนมาก! ผมยังอยากฟังรุ่นน้องอธิบายเมคาระดับ Aด้วย!”
เมื่อสองคนแรกเปิดทาง นักศึกษาที่อยู่ข้างหลังก็กลัวเหยียนจื่อกวงไล่กลับ รีบออกมาช่วยกันอธิบาย
“อาจารย์ อย่าไปสนใจพวกเราเลยครับ คิดเสียว่าพวกเราเป็นยุงก็ได้
พวกเรามาแอบฟัง ไม่ได้มาตรวจงานสักหน่อย...
ผมแค่อยากฟังเรื่องโครงสร้างของเมคารุ่นแรกศูนย์อีกสักหน่อยครับ!”