“อย่าเพิ่งรีบร้อน! พวกเธอดูนี่สิ เหยียนจื่อกวงส่งอันนี้มาให้ฉัน...”
เสิ่นเจาหยุ่นขยายใบสมัครขอย้ายตำแหน่งที่เหยียนจื่อกวงส่งมาให้ แล้วฉายขึ้นกลางอากาศทันที
“เขาไม่สอนหนังสือแล้วเหรอ? ถึงเขาจะเคยให้คะแนนฉันแค่ 59 คะแนน แต่เขาก็รับผิดชอบงานมากจริง ๆ แถมยังสอนเข้าใจง่ายด้วย” เซี่ยซิงอวี่จ้องใบสมัครขอย้ายตำแหน่ง พลางทำใจยอมรับไม่ค่อยได้
จวงเยว่เจ๋อมองเสิ่นเจาหยุ่น “ทำไมเขาถึงส่งนี่มาให้เธอ?”
“ฉันแค่อยากอ่านบันทึกของอธิการบดีหลิน อยู่ ๆ เขาก็บอกว่าจะย้ายไปทำงานธุรการ” เสิ่นเจาหยุ่นพูดไปพูดมาก็เริ่มบ่น “ย้ายไปทำงานธุรการบ้าอะไรล่ะ! นิสัยเสียขนาดนั้น จะเอาตัวรอดในวงสังคมที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมได้หรือไง?”
“นั่นสิ! เขาก็ดูไม่เหมือนคนที่จะไปเล่นการเมืองได้เลย” คิ้วของเซี่ยซิงอวี่ขมวดเข้าหากันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
“มีพิรุธ!” เสิ่นเจาหยุ่นเท้าคางด้วยมือซ้าย ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
ระหว่างที่ทุกคนมองหน้ากัน จู่ ๆ หน้าจอฉายกลางอากาศของเสิ่นเจาหยุ่นก็มีข้อความหนึ่งแวบขึ้นมา
[ประกาศเรื่องการคัดเลือกนักศึกษาเข้าร่วมงานแข่งรวมหลายสถาบันประจำปีนี้ของสถาบัน...]
“มาแล้ว! ประกาศงานแข่งรวมหลายสถาบันออกมาสักที”
เซี่ยซิงอวี่ลืมเรื่องเหยียนจื่อกวงไปทันที
“คงไม่ได้กำหนดตัวแทนจากทางสถาบันอีกนะ? ถ้าเป็นแบบนั้น พวกปีหนึ่งอย่างเราคงหมดสิทธิ์” หลี่เสวี่ยโม่ตบไหล่เสิ่นเจาหยุ่น แล้วชี้ไปที่หน้าจอฉายให้เธอเปิดดูเนื้อหาประกาศ
จวงเยว่เจ๋อลูบคาง “ถ้าเป็นโควตาที่สถาบันกำหนด ฉันน่าจะได้เข้าร่วมนะ”