“ที่นี่สร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?” เสิ่นเจาหยุ่นหันไปมองหานเวยกับคุณหวังตัวน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
ตอนนี้หานเวยกับคุณหวังตัวน้อยกำลังเถียงกันอยู่ ราวกับไม่ได้ยินคำถามของเสิ่นเจาหยุ่น
“อย่าเพิ่งติดป้ายนี้นะ เดี๋ยวได้เรื่อง!” หานเวยหยิบอุปกรณ์สีเงินดำขึ้นมา แล้วกดไปทางอาคารตรงกลาง
ตัวอักษรใหญ่บนป้ายเรืองแสงสีทองที่เขียนว่า “สถาบันวิจัยตระกูลเสิ่น” เปลี่ยนเป็น “ศูนย์วิจัยและพัฒนาเมคาชีวภาพ” ในพริบตา
“เสิ่นของเราไม่ได้วิจัยแค่เมคาชีวภาพสักหน่อย ระบบก้าวข้ามระดับไม่นับเป็นงานวิจัยของเธอหรือไง?”
คุณหวังตัวน้อยเชิดคอแย่งอุปกรณ์ไป กดอีกครั้ง ตัวอักษรก็กลับเป็นเหมือนเดิม
หานเวยแย่งกลับมา แล้วกดอีกที “ตอนนี้เธอต้องใช้เวลาเติบโต ต้องทำตัวเงียบ ๆ คนจากสถาบันวิจัยตระกูลซูไม่ใช่พวกที่ควรไปหาเรื่อง...”
“เมคาชีวภาพยังไม่ครอบคลุมพอ...” คุณหวังตัวน้อยแย่งกลับไปอีก
เสิ่นเจาหยุ่นมองตัวอักษรบนป้ายเรืองแสงสีทองเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
เธอเดินไปยืนกลางคนทั้งสอง ยื่นมือคว้าหมับ อุปกรณ์สีเงินดำก็มาอยู่ในมืออย่างมั่นคง
สองคนที่กำลังแย่งกันอย่างสนุกสนานชะงักพร้อมกัน ก่อนหันมามองเธอเป็นตาเดียว
“พวกคุณพอได้แล้ว! ไม่มีใครคิดจะบอกฉันหน่อยเหรอว่าเรื่องมันเป็นมายังไง?” เสิ่นเจาหยุ่นปรายตามองทั้งคู่
ก่อนหน้านี้ตอนช่วยคุณหวังตัวน้อยวิจัยระบบปฏิบัติการเหนือระดับ S หานเวยช่วยออกแรงไปไม่น้อย ทั้งสองคนจึงรู้จักกันมานานแล้ว