จวงเยว่เจ๋อเบือนหน้าหนี รู้สึกได้ถึงสายตาเยาะเย้ยที่รุนแรงกว่าเดิม
คนอื่น ๆ ก็พากันมองเสิ่นเจาหยุ่นด้วยสีหน้าตำหนิ
นี่เธอกำลังล้อคนอื่นอยู่ไม่ใช่หรือไง?
เสิ่นเจาหยุ่นถลึงตามองพวกเขาอย่างไม่พอใจ “พวกเธอไม่เชื่อฉันเหรอ? ฉันเคยหลอกใครตั้งแต่เมื่อไรกัน?”
“แน่ใจนะว่าไม่เคยหลอกใคร?” จวงเยว่เจ๋อถามบ้าง
เสิ่นเจาหยุ่นหันไปมองคนอื่น ๆ
หลี่เสวี่ยโม่พูดเสียงเบา “การประเมินปลายภาคเทอมที่แล้ว เธอใช้แผนตกปลาเพื่อหลอกนักศึกษาปีหนึ่ง”
เซี่ยซิงอวี่เสริมว่า “ตอนประเมินปลายภาค เธอปลอมเป็นฉัน หลอกเอาชุดทรัพยากรจากนักศึกษาปีสองกับปีสาม”
ติงเฉิงยวี่ก็พูดตาม “ตอนแข่งถ้วยชิงอวี่ เธอชอบปั่นหัวคู่แข่ง ใช้ทั้งแผนยั่วยุ ทั้งแผนตกปลา...”
“พอเลยนะ!” เสิ่นเจาหยุ่นถลึงตามองพวกเขา
เธอเพิ่งรู้ตัวเป็นครั้งแรกว่าเครดิตความน่าเชื่อถือของตัวเองในสายตาพวกนี้ติดลบไปแล้ว!
ติงเฉิงยวี่ล้วงกระเป๋าหยิบจอสมองกลออกมา ทำเป็นยุ่ง
ส่วนจวงเยว่เจ๋อไหล่ตกยิ่งกว่าเดิม
เสิ่นเจาหยุ่นยื่นปาก ก่อนจะหยิบจอสมองกลออกมาบ้าง แล้วค้นหาข้อสอบสรุปสภาพแวดล้อมของดาวเคราะห์ที่จวงเยว่เจ๋อเพิ่งท่องเมื่อครู่
เธอตบจอสมองกลลงตรงหน้าจวงเยว่เจ๋อ “นี่คือสรุปสภาพแวดล้อมของดาวเล่อซา ที่นายท่องไป 7 รอบเมื่อกี้แล้วยังจำไม่ได้ ตอนนี้ลองท่องคำบรรยายภูมิประเทศของดาวเหยียนซิงในหน้าถัดไปดู!”