“ถุย! ฉันยอมให้สถาบันร่วมไซ่หานได้อันดับสาม ยังดีกว่าปล่อยให้วิทยาลัยอังโกลัวได้อันดับสาม!”
โจวป๋ออันชิงพูดขึ้นก่อนที่หัวหน้าทีมหลานหลานจะทันได้เอ่ยปาก
สมกับเป็นหัวหน้าทีมที่ได้รับการยอมรับจากบรรดาอาจารย์ของสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่ง หลานหลานเป็นผู้ฟังที่ดีมาก
เธอมองโจวป๋ออัน “ทำไมต้องเป็นสถาบันร่วมไซ่หานล่ะ? ทำไมไม่ใช่วิทยาลัยผิงเหอ?”
โจวป๋ออันยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนเชิดหน้าตอบ “สถาบันร่วมไซ่หานอ่อนพอ เราไม่ต้องห่วงว่ามันจะพลิกเกมในการแข่งรอบหลัง ๆ แถมรอบนี้ยังยกอันดับสามให้พวกเขาได้ แล้วก็ฉุดอันดับของโรงเรียนเก่ง ๆ ที่เหลือให้ต่ำลงด้วย”
อย่าหาว่าเขาใจร้ายเลย ในเมื่อมีวิธีเพิ่มความยากให้สามทีมแกร่งจากปีก่อน ๆ แล้วทำไมเขาจะไม่ฉวยโอกาสเพิ่มความยากล่ะ?