ใบมีดขนนกเก็บกลับเข้าไป คู่แฝดนิพพานก้มลงหยิบกระดูกมือขึ้นมา
หลี่เสวี่ยโม่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็เห็นกระดูกมือนั่นเช่นกัน
เธอหันไปมองเซียวหลิ่วที่เอาแต่ขุดเนินเจลาตินอย่างร้อนรนโดยไม่พูดสักคำ
เซียวหลิ่วไม่มีเวลาสนใจสถานการณ์รอบตัวแล้ว
หลี่เสวี่ยโม่เม้มปากแน่น มือที่จับแผงควบคุมออกแรงกดหนักขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เมคาสีขาวเตะสัตว์ประหลาดหมายเลขสามที่พุ่งเข้ามาจนกระเด็น
หลี่หัวโล้นเร่งกำลังอุปกรณ์อัลตราโซนิกบนเมคาจนถึงระดับสูงสุด
เจลาตินบนตัวสัตว์ประหลาดหมายเลขสามละลาย เผยให้เห็นผิวหนังใสด้านใน
คราวนี้ทุกคนไม่มีเวลามาแยกแยะว่ามีอะไรอยู่ในร่างมัน
เฮ่ออวิ๋นปินกับหลี่หัวโล้นประสานงานกันอย่างรู้ใจ ฉวยจังหวะได้ทันที เมคาของเขากระโดดขึ้น ลอบโจมตีจากด้านหลังสัตว์ประหลาด
ดาบยาวที่แขนซ้ายของเมคาแทงเข้าไปในท้ายทอยสัตว์ประหลาด แล้วฟันผ่าจากบนลงล่าง
ร่างสัตว์ประหลาดหมายเลขสามถูกผ่าออกเป็นสองซีก
ของเหลวใสห่อเอาเส้นผมกับเศษเหล็กกองหนึ่งพุ่งกระจายออกมา เศษเล็กเศษน้อยติดอยู่ตามเมคาของหลี่หัวโล้น
ทุกคนมองสิ่งเหล่านั้นแล้วพร้อมใจกันเงียบงัน
สัตว์ประหลาดพวกนี้กินคนไปตั้งเท่าไรกันแน่!
“เหลืออีกสองตัว ฆ่าไอ้เดรัจฉานพวกนี้ให้หมด!” น้ำเสียงของเฮ่ออวิ๋นปินเหี้ยมเกรียมขึ้น
สายตาทุกคู่หันไปมองเนินเจลาติน
ติงเฉิงยวี่กับพวกยังคงละลายเนินเจลาตินอยู่ แต่ยังละลายไม่หมด ชั้นเจลาตินที่กั้นเมคาของกู้ชิงเวยอยู่ยังหนามาก