[เซี่ยวั่นฉินเท่ชะมัด เธอกะจังหวะได้เก่งจริง ๆ คนออกแบบแผนที่นี่เป็นใครกัน? ออกแบบความสามารถของบรรพชนเซี่ยได้ครบถ้วนเลย]
[คงเป็นเพราะฉันนี่แหละบรรพบุรุษแกประสานงานกับเอ็นพีซีได้เข้าขากันเกินไป]
......
สมาชิกทีมของหิมะถล่มรวมตัวหลายคนหันมองไปทางไกลพร้อมกัน
พวกเขาอยู่ไกลกว่า จึงเห็นเพียงยานบินลำหนึ่งกำลังจะถูกสัตว์อินทรีครามเก้าฟ้าทำลาย
[หิมะถล่มรวมตัวลี่: เสียดายที่เราอยู่ไกลเกินไป ไม่อย่างนั้นคงฉวยโอกาสฆ่าสัตว์อินทรีครามเก้าฟ้าตัวนั้นได้]
[หิมะถล่มรวมตัวเซี่ยอวี่: ใช่ ใครจะคิดว่าเอ็นพีซีจะบีบสัตว์อินทรีครามเก้าฟ้าจนมุมได้ขนาดนี้
แต่ก็ดีแล้วที่ไม่เห็นฉันนี่แหละบรรพบุรุษแก รอบนี้เราเก็บตกไม่ทัน ทีมเปลวเพลิงเอ็กซ์ก็คงไม่ทันเหมือนกัน]
[หิมะถล่มรวมตัวจางจาง: น่าเสียดายเอ็นพีซีที่ล่ออินทรีตัวนั้น]
............
ในเวลานี้ เซี่ยซิงอวี่กับจูหยวนเหยาจ้องยานบินสีแดงที่กำลังร่วงลงมาไม่หยุด
เซี่ยวั่นฉินจะฆ่าสัตว์อินทรีครามเก้าฟ้าได้แล้วหรือ?
เซี่ยซิงอวี่หอบหายใจ หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น
ใกล้แล้ว!
ส่วนหลี่เสวี่ยโม่กัดฟันแน่น สายตาจับจ้องอยู่ที่สัตว์อินทรีครามเก้าฟ้าทั้งหมด
เธอกำลังรอการนับถอยหลังครั้งสุดท้ายจากเสิ่นเจาหยุ่น
เสิ่นเจาหยุ่นปรับมุมยานบินไปเรื่อย ๆ ตามเส้นทางที่คำนวณไว้ก่อนหน้า
“ไม่ได้แล้ว! เสี่ยวอวิ๋น มันเบี่ยงออกไปแล้ว!” เซี่ยซิงอวี่ที่อยู่ไกลอดตะโกนไม่ได้
