“ขอคิดดูก่อน...” เซี่ยซิงอวี่ชะงักไปเล็กน้อย ไม่เคยมีใครถามคำถามแบบนี้กับเธอมาก่อน
“เรื่องแค่นี้ต้องคิดด้วยเหรอ?” คราวนี้เป็นเสิ่นเจาหยุ่นที่ชะงักบ้าง
“เมคาของฉันมีเยอะเกินไป ตั้งแต่เด็ก ที่บ้านก็มีเมคาวางอยู่เป็นร้อยเครื่อง อยากขับเครื่องไหนก็ขับได้ เมคาที่เหมาะกับระดับของฉันตอนนี้ก็มีตั้ง 18 เครื่องแล้ว ที่บ้านมีอยู่ 6 เครื่อง ที่โรงเรียนอีก 8 เครื่อง แล้วก็อีก 2 เครื่องอยู่กับหลินชิง... เฮ้อ! แต่ที่ใช้ประจำตอนนี้ก็มีแค่พวกเมคาข้ามระดับนี่แหละ...”
เซี่ยซิงอวี่พูดพลางควักตัวล็อกเมคาสี่อันออกมา มีทั้งสีชมพูและสีแดง
“ซี้ด...” เสิ่นเจาหยุ่นเบิกตากว้าง ในหัวมีอยู่แค่สองคำ—เศรษฐีนี!
เธอเดาว่าเซี่ยซิงอวี่มีเมคาสิบกว่าเครื่อง แต่ไม่คิดว่าจะมีเป็นร้อย!
ไม่รู้ว่าคุณแม่ของเซี่ยซิงอวี่ยังขาดลูกสาวบุญธรรมไหมนะ! เธอต้องเป็นลูกสาวบุญธรรมที่พลัดหลงออกมาจากตระกูลเซี่ยแน่ ๆ!
เดี๋ยวก่อน...
เสิ่นเจาหยุ่นมองตัวล็อกเมคาที่เซี่ยซิงอวี่หยิบออกมา ทั้งสี่เครื่องนี้เป็นเมคาข้ามระดับหมดเลยเหรอ?
ที่แท้ซิงอวี่ต่างหากที่เป็นลูกค้ารายใหญ่ของเธอ!
เซี่ยซิงอวี่เหมือนจะยังไม่จุใจ มือกำตัวล็อกเมคาไว้เต็มกำ ก่อนพูดอย่างเสียดายว่า “ยังมีเมคาข้ามระดับอีกสองเครื่องที่แม่ซื้อให้ กำลังผลิตอยู่ อาจต้องรออีกครึ่งเดือนกว่าจะส่งของ”
เสิ่นเจาหยุ่นสูดหายใจเฮือกใหญ่ เธอต้องดูแลลูกค้ารายใหญ่ให้ดี!
