“พิมพ์เขียวอะไรเหรอ?” เซี่ยซิงอวี่พรวดเดียวก็เดินมาหยุดข้างเสิ่นเจาหยุ่น
เสี่ยวอวิ๋นเป็นคนที่มีรสนิยมฝังแน่นมาก การที่เธอเปลี่ยนใจได้เร็วขนาดนี้ชวนให้อยากรู้สุด ๆ
หลี่เสวี่ยโม่กะพริบตาปริบ ๆ ก่อนก้าวเท้าซ้ายไปยืนทางซ้ายของเสิ่นเจาหยุ่น
เสิ่นเจาหยุ่นยื่นให้ทุกคนดู “เห็นลายบนไหล่ไหม? ไม่ใช่ลายหรอก แต่เป็นคำโฆษณาของจู่จงที่พันกันไปมาเต็มไปหมด ดูโลโก้ ZZ ตรงหน้าอกสิ เด่นสะดุดตาไหม? ถึงจำนวนโฆษณาจะน้อยกว่าที่ฉันออกแบบไว้ แต่จุดสำคัญกลับเด่นขึ้นมาทันทีเลย”
รอยยิ้มอ่อนหวานของเจนนี่เอ๋อร์แข็งค้างไปเสียแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นแบบเสื้อหรือการจับคู่สี เสื้อผ้าที่เธอออกแบบก็มีแต่จุดให้ชมทั้งนั้น ทำไมพอมาถึงมือเสี่ยวอวิ๋น เหลือให้พูดถึงแค่ว่าโฆษณาเด่นหรือไม่เด่นล่ะ?
ต่อให้เสี่ยวอวิ๋นชมสักคำว่าพิมพ์เขียวนี้ออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ ใส่แล้วคงสบายมาก เธอก็ยังยิ้มต่อได้อยู่หรอก