สายตาของทุกคนจากสถาบันร่วมไซ่หานป้าต่างมองตามทิศที่เสิ่นเจาหยุ่นชี้ ไปหยุดอยู่ที่ลู่ทิงหลานซึ่งยืนอยู่ข้างเมคา
“เรื่องที่พวกคุณตกลงกันไม่เกี่ยวกับฉันนะ พวกคุณคนหนึ่งเต็มใจตี อีกคนก็เต็มใจโดน อย่าลากฉันเข้าไปเอี่ยวสิ!” พอลู่ทิงหลานได้ยินว่าเสิ่นเจาหยุ่นจะใช้ชื่อของเธอไปหลอกคนอื่น เธอก็ลนลานปีนขึ้นเมคาทันที
เสิ่นเจาหยุ่นไม่กลัวโดนซ้อมหรอก แต่เธอกลัว
เดิมทีวางแผนไว้ว่าจะให้วิทยาลัยอังโกลัวได้อันดับรองบ๊วยแท้ ๆ เสิ่นเจาหยุ่นดันอาศัยข้อมูลเหลื่อมล้ำมาหลอกกินเงินจากสถาบันร่วมไซ่หานป้าอีกก้อนเสียได้
แถมอันดับรองจากรองบ๊วยยังขายได้แพงกว่าวิทยาลัยผิงเหออีก
เธอไม่กล้าคิดเลยว่าหลังจบการแข่งขัน ติงเว่ยเหมิงกับติงเว่ยเหนียนจะโมโหขนาดไหน
ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวกับเธอ รีบเผ่นหนีเอาตัวรอดก่อนดีกว่า
ติงเว่ยเหนียนเห็นท่าทีของลู่ทิงหลานแล้วก็หันกลับไปมองเสิ่นเจาหยุ่น แววตาเต็มไปด้วยความลังเล
เสิ่นเจาหยุ่นไม่รู้สึกผิดสักนิด เธอกอดอกแล้วว่า “มองฉันจนออกดอกออกผลก็เถอะ เงินสองหมื่นห้าพันล้านก็ไม่ลดแม้แต่แดงเดียว! ฉันไม่ต่อราคา คิดให้ดีเองแล้วกัน ถ้าไม่มีพวกเราช่วย พวกคุณทำงานกันถึงพรุ่งนี้ก็มีแค่ 26 คะแนน จะไปสู้ใครได้?”
ลู่ทิงหลานไม่ค่อยช่วยอะไร แต่โจวป๋ออันนี่ช่วยได้เต็มที่
เขายืนขวางหน้าเมคาของลู่ทิงหลาน ตบอกป้าบ ๆ แล้วตะโกนว่า “ใช่แล้ว! วิทยาลัยอังโกลัวข้าง ๆ ได้ 40 คะแนนแล้วนะ! พวกคุณตามอยู่ 14 คะแนน เวลาที่เหลือจะหาได้ถึง 14 คะแนนหรือไง? ใครคิดเลขเป็นก็รู้ว่าต้องเลือกแพ็กเกจประกันผลงานสองหมื่นห้าพันล้าน อาจารย์ของพวกคุณที่อยู่ข้างนอกลุ้นจนแทบจะบ้าแล้ว!”