เสิ่นเจาหยุ่นลากนิ้วไปทางขวาอีกครั้ง “แต่เจ้าเอสองตัวทางนี้ไม่ได้วิปริต ไม่ได้เปลี่ยนเพศ ไม่ได้แปลงร่าง... แต่หลอมรวม!”
แมลงสองตัวในภาพด้านขวาเริ่มหลอมรวมกันเหมือนแมลงในซากสัตว์ประหลาดที่เห็นเมื่อครู่ กลายเป็นแมลงตัวใหม่ที่ใหญ่กว่าและแข็งแกร่งกว่าเดิม
หลี่เสวี่ยโม่กำลังสู้กับสัตว์ประหลาดอยู่ พอได้ยินคำว่า “วิปริต” ก็อดหันไปมองข้อมูลกับภาพแน่นขนัดบนจอแสงกลางอากาศไม่ได้
จากนั้นเธอก็ส่ายหน้า วิปริต แปลงร่าง เปลี่ยนเพศ หลอมรวมอะไรกัน...
อ่านไม่รู้เรื่อง ไม่ฝืนตัวเองแล้วดีกว่า
พอเห็นแมลงอีกสองตัวคลานออกมาจากหลุม เธอก็บังคับเมคาเข้าไปฟาดพวกมันตายคาที่ด้วยดาบ
ของเหลวกระเด็นกระจายไปทั่ว แล้วดาบของเธอก็เหนียวติดอีกครั้ง
เธอบังคับเมคาออกแรงดึงดาบ จนกระชากแผ่นหินทั้งแถบติดขึ้นมาด้วย
สะบัดยังไงก็สะบัดฝุ่นกับเศษหินพวกนั้นไม่หลุด
หลี่เสวี่ยโม่เจ็บใจจนด่าออกมา “แมลงพวกนี้กินอะไรเข้าไปถึงโตมาได้เนี่ย? ดาบฉันใช้ไม่ได้แล้ว!”
ถึงดาบเล่มนี้จะไม่ใช่อาวุธที่เสี่ยวอวิ๋นเพิ่งดัดแปลงให้ แต่เอาไปขายต่อในเว็บมือสองก็ได้เงินตั้งแสนเหรียญดาราเชียวนะ!
สภาพตอนนี้ ดูท่าคงขายไม่ออกแล้ว
เสิ่นเจาหยุ่นเงยหน้ามองเธอ แล้วพูดเรื่อยเปื่อยว่า “รอเดี๋ยวนะ ฉันกำลังวิเคราะห์อยู่ อีกสักพักจะช่วยดูว่ามีวิธีละลายของพวกนี้ไหม”
“งั้นก็วิจัยให้ดีล่ะ ดาบเล่มนี้ตั้งแสนเหรียญดาราเชียวนะ!” หลี่เสวี่ยโม่พอใจแล้วบังคับเมคาบินกลับไปข้างทางเดิน