“ไม่ใช่ว่ามีแต่พวกมดทองประกายหรอกหรือ? ทำไมยังมีสัตว์ประหลาดชนิดอื่นอีก? ดาวจินซาบัดซบนี่!” หานเวยสบถด่าออกมาตรง ๆ
ภาพผู้ชายคนนั้นตามหาภรรยาสร้างความสะเทือนใจให้เขาอย่างหนัก
ถ้าวันหนึ่งเขาสูญเสียเจนนีไป เขาคงร้องไห้หนักกว่าเฟ่ยเปียนเสียอีก
ตอนนี้หานเวยเกลียดสัตว์ประหลาดเข้ากระดูกดำจริง ๆ!
“เสี่ยวอวิ๋นส่งข้อมูลอะไรมาให้บ้าง? รีบไปช่วยเธอวิจัยกันเถอะ เธอต้องอยากหาจุดอ่อนของสัตว์ประหลาดพวกนี้ เพื่อหาทางรับมือแน่” โจวซินถางใช้มือยันเก้าอี้แล้วลุกขึ้นด้วย
เวลาเร่งด่วนขนาดนี้ เสี่ยวอวิ๋นยังส่งภารกิจมาที่สถาบันวิจัย แสดงว่าเรื่องนี้สำคัญมาก
ฟางเยว่หันไปมองโจวซินถาง “ข้อมูลที่เสี่ยวอวิ๋นรวบรวมมาครบถ้วนมาก เธอยังลองคำนวณเบื้องต้นด้วยตัวเองแล้วด้วย แต่เวลาไม่พอ เลยเก็บได้แค่ค่าพารามิเตอร์ของสภาพแวดล้อมกับตัวอย่าง ผมต้องสร้างระบบจำลองหลายปัจจัย แล้วทดสอบตัวแปรทั้งหมด ทั้งอุณหภูมิ ความชื้น ค่าความเป็นกรดด่าง และความเข้มข้นของแร่ธาตุ งานไม่ยากหรอก แต่ปริมาณเยอะ กินเวลาอยู่”
“ไป ๆ ๆ! ทุกคนไปห้องทดลอง วางงานในมือให้หมด แล้วช่วยเสี่ยวอวิ๋นหาคำตอบกัน!”
หานเวยเปิดประตูห้องประชุม กวักมือเรียกทุกคน
“เสี่ยวอวิ๋นกำลังสู้กับสัตว์ประหลาดอยู่แนวหน้า พวกเราจะถ่วงแข้งถ่วงขาเธอไม่ได้ เราต้องรวมกำลังคนทั้งสถาบันวิจัย ใช้เวลาสั้นที่สุดช่วยชาวเมืองโอเอซิสหาจุดอ่อนของสัตว์ประหลาดให้ได้!” สยงจิ้งหยวนกำหมัดแน่นอย่างฮึกเหิม แทบอยากลงสนามรบด้วยตัวเอง
คำพูดของเขาปลุกใจทุกคนจนเลือดลมพลุ่งพล่าน