“ใกล้ครบ 5 ชั่วโมงแล้ว!” หลี่หัวล้านมองเวลาบนจอขนาดใหญ่ในเมคา นิ้วมือถูไถแท่นควบคุมไปมาอย่างไม่รู้ตัว
สิ้นเสียงเขา เมคาปีกที่ลอยอยู่กลางอากาศก็หันหัวกลับกะทันหัน
เสิ่นเจาหยุ่นเงยหน้า ฟาดแท่นควบคุมอย่างแรง
เมคาปีกก้มหัวลงด้านล่าง เปิดเครื่องขับดันเต็มกำลัง ราวกับดาวตกพุ่งกระแทกลงไปยังก้นหลุม
“โครม!”
หลังเสียงสนั่นหวั่นไหวดังขึ้นอีกครั้ง กำปั้นของเมคาปีกก็ซัดลงบนชั้นของแข็งสีเหลืองอย่างจัง
เศษวัตถุแข็งสีเหลืองแตกกระจายทันที กระเด็นกระทบผนังหลุมลึกโดยรอบดังเปรี้ยงปร้าง
ก้นหลุมถูกทุบทะลุแล้ว
ปีกของเมคาปีกหุบเข้าหากัน ก่อนเปลี่ยนเป็นรูปร่างมนุษย์ เครื่องขับดันผ่อนแรงลง แล้วลื่นไหลเข้าไปในหลุมดำอย่างไร้เสียง
“ตามไป!”
เฮ่ออวิ๋นปินตะโกน
เสียงของเขายังไม่ทันจาง เมคาของติงเฉิงยวี่ก็ไล่ตามเสิ่นเจาหยุ่นลงไปแล้ว
“ให้ตายสิ... ทำไมไม่มีใครฟังคำสั่งฉันเลย?” เฮ่ออวิ๋นปินบ่นงึมงำไปพลาง เมคาของเซียวหลิ่วก็หายลับเข้าไปในความมืดเช่นกัน
ภายในหลุมลึก เมคาของเสิ่นเจาหยุ่นไม่ได้ลงแตะพื้น แต่ลอยอยู่เหนือทางเดินในเหมืองราว 1 เมตร
จุดที่เจาะอุโมงค์นี้ไม่มีปัญหา อยู่ตรงตำแหน่งด้านหลังจี้เสี่ยวตี๋ในวิดีโอก่อนหน้านี้พอดี
เพียงแต่สารเหนียวที่ไหลออกมาจากอุโมงค์เหมืองเรืองแสงนั้นตกค้างอยู่ข้างทางเดินเหมืองด้านนอก สูงถึงครึ่งเมตรแล้ว