มือของเสิ่นเจาหยุ่นสั่นวูบ รีบคว่ำจอสมองกลลงบนโต๊ะทันที
แย่แล้ว!
เธอลืมเรื่องที่ต้องไปฝึกไปเสียสนิท
ก่อนหน้านี้หลังดื่มยาเพิ่มสภาพร่างกาย หัวหน้าทีมก็จัดตารางฝึกให้เธอเป็นพิเศษ
เธอพลาดการฝึกไปกี่วันแล้วเนี่ย?
เสิ่นเจาหยุ่นกุมหน้า จอสมองกลบนโต๊ะสั่นอีกหลายครั้ง
เธอสูดหายใจลึก ก่อนเปิดหน้าข้อความกับหัวหน้าทีมอีกครั้ง
[ยังจำได้ไหมว่าต้องกระตุ้นฤทธิ์ยาเพิ่มสภาพร่างกายของตัวเอง?]
[ไม่เห็นข้อความอีกแล้วเหรอ? ต่อให้คนจากสถาบันวิจัยพยายามขวางยังไง วันนี้ฉันก็จะไปลากตัวเธอกลับมาให้ได้]
[วันนี้เธอต้องกลับมาฝึกชดเชย!]
......
เสิ่นเจาหยุ่นเลื่อนย้อนขึ้นไปดู หัวหน้าทีมส่งข้อความหาเธอติดกันหลายวัน
จากนั้นเธอก็เลื่อนไปดูแชตกลุ่มของชมรม
เป็นอย่างที่คิด ในกลุ่มมีคนตั้งมากมายกำลังตามหาคนหายอย่างเธออยู่
[เซี่ยซิงอวี่: @เสิ่นเจาหยุ่น นี่ก็วันที่สี่แล้วที่ไม่ได้เจอเธอ ยังหายใจอยู่ไหม?]
[หลี่เสวี่ยโม่: @ช่างฟาง กล้าเปลี่ยนรหัสก็กล้าปล่อยฉันเข้าไปสิ!]
[ฟางเยว่: @ทุกคน สถานการณ์พิเศษ ช่วงนี้อย่าเพิ่งไปรบกวนเธอ]
[ติงเฉิงยวี่: @ฟางเยว่ ยังจำงานอีกอย่างของนายได้ไหม?]
[ข้อความระบบ: ฟางเยว่ถูกฟางเยว่เชิญออกจากกลุ่ม สิทธิ์ผู้ดูแลกลุ่มถูกโอนไปให้ติงเฉิงยวี่แล้ว]
[จูหยวนเหยา: @เสิ่นเจาหยุ่น ยังจำการแข่งขันประลองบนเวทีได้ไหม? อันดับของเธอร่วงไปอยู่ที่เจ็ดแล้ว]
[หลินชิง: @เสิ่นเจาหยุ่น กันไว้ก่อน อันดับการแข่งขันประลองบนเวทีต้องรักษาให้อยู่ในห้าอันดับแรก]
