“ฟางเยว่อาจกลับมาไม่ได้สักพัก ทางนี้ฉันมีแผนอีกอย่าง นายช่วยดูให้หน่อย” เสิ่นเจาหยุ่นหยิบเอกสารอีกชุดออกมา แล้วโยนใส่อ้อมแขนหานเวย
หานเวยโดนเข้าเต็ม ๆ อยากไปก็ไปไม่ได้แล้ว
เขาถอนหายใจ ก่อนจะเปิดเอกสารชุดนั้นดู
“แผนการศึกษาความเป็นไปได้ในการรักษาเสถียรภาพของคลื่นสมอง ฉบับที่หนึ่ง — การคาดการณ์คลื่นสมองด้วยแบบจำลองอัจฉริยะ (แบบจำลองเบื้องต้น)”
แค่เห็นชื่อเรื่อง ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง
มือที่ถือเอกสารสั่นระริก “นี่มัน...”
“คุ้น ๆ ไหมล่ะ?” เสิ่นเจาหยุ่นเอนกายพิงเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย วางมือขวาบนโต๊ะ แล้วไขว่ห้าง
“นี่คือระบบอัจฉริยะของเมคาระดับ Sของตระกูลซูใช่ไหม? เธอถอดรหัสแกนหลักของระบบควบคุมของตระกูลซูได้แล้วเหรอ?” เสียงหานเวยสั่นไม่หยุด
เสิ่นเจาหยุ่นไม่พยักหน้าและไม่ส่ายหน้า เพียงยิ้มมองหานเวย
หานเวยไม่มีแก่ใจจะสนใจคำตอบของเสิ่นเจาหยุ่นแล้ว ความสนใจทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับเอกสารชุดนี้
มือทั้งสองพลิกเอกสารดังฟึ่บฟั่บ
พลิกแล้วพลิกอีกทีละหน้า ทั้งตั้งใจทั้งลนลาน
บางครั้งอ่านไปถึงสองหน้าหลังแล้ว ก็รีบร้อนย้อนกลับมาดูสองหน้าก่อนหน้าอีกครั้ง
ตอนฟางเยว่เข้ามา ก็เห็นภาพนี้พอดี
เขาวางของลงในกล่องกระจกสีเงิน แล้วควบคุมอุปกรณ์ขยายพื้นที่ภายในกล่องกระจกสีเงิน
พอทำทุกอย่างเสร็จ หันกลับมาก็พบว่าหานเวยยังคงตื่นเต้นจนพลิกเอกสารไม่หยุด