“ของของบรรพชนฉื่อเอามาครอบครองไม่ง่ายจริง ๆ นอกจากเสี่ยวเสวี่ยแล้ว ทุกคนแบกหนี้กันหมด” จูหยวนเหยาพยักหน้าเห็นด้วยอย่างขมขื่น
จะมีสักกี่คนที่เหมือนบรรพชนฉื่อ แจกหนี้ให้คนรุ่นหลัง แถมยังแจกกันถ้วนหน้าอีกต่างหาก
หนี้ก้อนนี้ยังส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นด้วย
ของขวัญชิ้นนี้เรียกได้ว่าไม่เคยมีมาก่อน และคงไม่มีใครทำได้อีก น่าทึ่งจนพูดไม่ออก!
พอจูหยวนเหยาเอ่ยถึงหนี้ คิ้วของจวงเยว่เจ๋อก็ขมวดเข้าหากันทันที
ถ้าเขาบอกพ่อว่าตัวเองเพิ่งติดหนี้แปดสิบล้านเหรียญดารา พ่อคงไม่ถึงกับหักขาเขาหรอกมั้ง?
บางเรื่องก็ไม่ควรคิดถึง พอจวงเยว่เจ๋อนึกถึงพ่อบังเกิดเกล้าขึ้นมา อุปกรณ์สื่อสารของเขาก็สั่นครืดขึ้นมาทันที
บังเอิญอะไรขนาดนั้น พ่อเขาส่งคำขอติดต่อมาพอดี
จวงเยว่เจ๋อตกใจจนกระโดดโหยง
เขาหันไปมองคนอื่นอย่างร้อนใจ “ถ้าฉันบอกพ่อว่าติดหนี้แปดสิบล้าน พวกนายว่าพ่อจะหักขาฉันไหม?”
ทุกคนรู้ดีว่าช่วงนี้จวงเยว่เจ๋อพยายามหาเงินจากที่บ้านทุกวิถีทาง จนพ่อแม่แทบจะตัดเงินค่าครองชีพของเขาอยู่แล้ว
พออายุยังน้อยก็มีหนี้ติดตัวเพิ่มมาอีก ไม่แปลกที่เขาจะร้อนรน
“ก็บอกพ่อไปสิว่าทุกคนในชมรมเปลวเพลิงเอ็กซ์ติดหนี้กันหลายสิบล้านถึงร้อยล้านเหรียญดารา แบบนี้หนี้แปดสิบล้านของนายก็จะดูไม่เยอะแล้ว รู้จักใช้ศิลปะในการพูดหน่อยสิ
“หรือจะบอกพ่อก็ได้ว่าไม่ต้องกลัวหนี้ ยิ่งเป็นหนี้ก็ยิ่งมีแรงหาเงิน พ่อก็จะมีแรงหาเงิน นายเองก็จะมีแรงหาเงินเหมือนกัน
“มีหนี้พอประมาณนี่แหละช่วยกระตุ้นพ่อ แล้วก็กระตุ้นตัวนายเองด้วย” เสิ่นเจาหยุ่นเสนออย่างจริงใจ