“ปัง ๆ ๆ ๆ!”
กระสุนปืนใหญ่ระเบิดลงในน้ำอีกสี่นัด
หมึกยักษ์หนวดดูดที่เพิ่งโผล่ขึ้นมาไหวตัวเร็วสุด ๆ พากันหันหลังหนี
ไม่ว่าติงเว่ยเหมิงจะร้องเรียกอย่างไร พวกมันก็ไม่ยอมหันกลับมา
“ติงเว่ยเหมิง กล้าทำลายภารกิจของวิทยาลัยอังโกลัว ก็ต้องรับผลที่ภารกิจของฉันถูกทำลายด้วยเหมือนกัน!”
หลี่จิ่นเซวียนนั่งอยู่ตรงที่นั่งผู้ช่วยนักบินของเหยียนอวี่ สีหน้าเย็นชา พลางชี้ไปยังผิวน้ำ “ยิงเลย! ยิงให้ยับ! ฉันจะทำให้หมึกยักษ์หนวดดูดพวกนี้ไม่กล้ากลับมาอีกภายในห้าวัน!”
“หลี่จิ่นเซวียน เธออยากตายหรือไง อยู่ดี ๆ ก็เป็นบ้าอะไรขึ้นมา! ทุกคนขึ้นเมคา! ขึ้นเมคาให้หมด! สู้กับพวกมัน!” ติงเว่ยเหมิงตะโกนกัดฟันกรอด
“ฉันเป็นบ้าเหรอ? ติงเว่ยเหมิง มีแค่เธอที่รู้เนื้อหาภารกิจของวิทยาลัยเรา คิดว่าฉันไม่เห็นหรือไงว่าเมื่อวานเธอสะกดรอยตาม?” หลี่จิ่นเซวียนโมโหจนลุกพรวดจากที่นั่งผู้ช่วยนักบิน
ภารกิจระดับ Sของวิทยาลัยอังโกลัวถูกทำลายไปแบบนี้เลย!
สารรบกวนที่พวกเขาอุตส่าห์เตรียมกันมาสามชั่วโมงไม่ได้ใช้สักหยด แถมยังค้นหาทะเลแถบแนวกลางฝั่งตะวันออกและตะวันตกจนทั่วแล้ว แต่ก็ไม่เจอแมงกะพรุนชี้ทางแม้แต่ตัวเดียว
เธอร้องเรียนกับผู้จัดงานผ่านกล้องถ่ายทอดสด ว่ารายละเอียดภารกิจที่ผู้จัดงานประกาศไว้ไม่ถูกต้อง
แต่ผู้จัดงานกลับไม่ตอบอะไรเลยสักนิด ในเมื่อไม่ตอบ ก็แปลว่าภารกิจไม่มีปัญหา
ดังนั้นคำตอบจึงมีเพียงอย่างเดียว นั่นคือสถาบันเซหานที่รู้เนื้อหาภารกิจของพวกเขาแอบเล่นตุกติกอยู่เบื้องหลัง!