“เมื่อวานเธอก็รู้แล้วเหรอว่ามันเป็นของปลอม?” คราวนี้หลี่จิ่นเซวียนเป็นฝ่ายกัดฟันกรอด
เมื่อวานหลังจากยกหอยมือเสือแสงม่วงกลับไป เธอก็พักอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะจัดการกับมัน
แต่พอเริ่มแกะก็พบว่าเป็นของปลอม พอเธอย้อนกลับไปหาพ่อค้า แผงนั้นก็หายเกลี้ยงแล้ว
“หา? พูดอะไรน่ะ? อะไรจริงอะไรปลอม? นั่นก็แค่เปลือกหอยใหญ่ ๆ ไม่ใช่เหรอ?”
เสิ่นเจาหยุ่นแคะหู ทำหน้าซื่อบริสุทธิ์สุด ๆ
หลี่จิ่นเซวียนมองกลุ่มคนจากสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งอย่างสงสัยหนักกว่าเดิม
เสิ่นเจาหยุ่นยักไหล่ “ฉันก็แค่อยากบอกว่าเรานับเป็นคนคุ้นเคยที่เคยซื้อเปลือกหอยด้วยกันมาแล้ว เดี๋ยวขอดูการ์ดภารกิจที่พวกเธอสุ่มได้หน่อยได้ไหม?”
หลี่จิ่นเซวียนหัวเราะทั้งที่โมโห ไม่เคยเจอคนหน้าหนาเท่านี้มาก่อนเลย!
เธออดพูดประชดไม่ได้ “นี่เธออยากให้วิทยาลัยตัวเองตกรอบเร็ว ๆ เลยเที่ยวไปหาเรื่องคนอื่นทั่วเลยหรือไง?”
“ไม่ให้ดูก็ไม่ให้ดูสิ... แล้วเกี่ยวอะไรกับการหาเรื่องคนอื่นทั่วล่ะ? ถามปีศาจทะเลลิลี่ดูสิว่าเกลียดฉันไหม?” เสิ่นเจาหยุ่นส่ายหน้า
ลิลี่ เฮย์สเดินไปยืนอีกด้าน “พวกเธอสู้กันไปเลย!”
“เธอชื่ออะไร?” หลี่จิ่นเซวียนไม่แม้แต่จะชายตามองลิลี่ จ้องเสิ่นเจาหยุ่นเขม็ง
“เรียกฉันว่าบรรพบุรุษสิ!” เสิ่นเจาหยุ่นล้วงมือข้างหนึ่งใส่กระเป๋า อีกข้างพาดไหล่หลี่เสวี่ยโม่