เสิ่นเจาหยุ่นนั่งยองบนแผ่นหิน เท้าศอกกับเข่า มือรองคางพลางมองพิโรธคลื่นคลั่ง ปีศาจทะเล
ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือผลงานชิ้นเอกระดับจุดสูงสุดของเมคายักษ์ ทั้งพละกำลังและการป้องกันล้วนถึงระดับสูงสุดของซูไหลเท่อ
ติดอยู่แค่ความเร็วที่กลาง ๆ ไปหน่อย สู้เมคาที่เธอสร้างเองไม่ได้ อืม... ยังมีเรื่องความชำนาญอีก...
ดูเหมือนคนขับจะไม่ค่อยคุ้นกับเมคาของตัวเองเลย ลิลี่นี่ขี้เกียจจริง ๆ!
เสิ่นเจาหยุ่นเหลือบเห็นวิทยาลัยผิงเหอกำลังถอย ริมฝีปากยกขึ้นเล็กน้อย
ก่อเรื่องไว้แล้วคิดจะหนีงั้นเหรอ?
ไม่เชื่อฟังเลยนะ!
“เตรียมถอนกำลัง!”
เสิ่นเจาหยุ่นตะโกนทิ้งท้ายกับหลานเวยอวี่ ก่อนจะปล่อยเมคาสีขาวของเธอออกมา
“ขึ้นเมคาของฉัน!” หลานเวยอวี่ปล่อยเมคาของตัวเองออกมา โอบเอวเถาไป๋เซวียนแล้วปีนขึ้นไป
หลินชิงเองก็ตอบสนองทันควัน คว้าตัวเซี่ยไป๋ที่อยู่ข้าง ๆ ขึ้นมา
ก่อนการแข่งขันจะเริ่ม ทุกคนตกลงกันไว้แล้วว่าจะเลิกนิสัยเล่นไม่ซื่อหนีเอาตัวรอด รองเท้าจะไม่เอาก็ช่าง แต่ต้องคว้าตัวเจ้าหน้าที่เทคนิคขึ้นมาให้ได้!
“เมคาจู่จง? นั่นไม่ใช่เมคาของซูไหลเท่อเหรอ?”
“เมคาเสียงดังชะมัด! ทำไมมีแต่โฆษณาเต็มไปหมด?”
ทุกคนต่างตกตะลึงกับเมคาที่วิทยาลัยสหพันธ์ที่หนึ่งเปิดตัวออกมา
แต่ไม่มีใครมีเวลาคิดอะไรต่อ เพราะพวกเขาจับสลากได้การ์ดภารกิจของสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งแล้ว
[ติ๊ด! รับภารกิจของสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งเรียบร้อยแล้ว โปรดสุ่มชุดทรัพยากรเริ่มต้น]
หลี่เสวี่ยโม่มือไวเท้าไว ปล่อยเมคาออกมา ยัดการ์ดใส่กระเป๋า แล้วสุ่มชุดทรัพยากรต่อ
ตอนแรกคนจากวิทยาลัยอังโกลัวกับวิทยาลัยผิงเหอที่อยู่ข้าง ๆ ไม่ได้ขัดขวางหลี่เสวี่ยโม่
เพราะขัดขวางอีกฝ่ายไม่ให้สุ่มภารกิจก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร ต่อให้สุ่มภารกิจจากหอสัญญาณฝั่งท่าเรือตะวันตกไม่ได้ อีกฝ่ายก็ไปที่อื่นได้อยู่ดี