ฉินเลี่ยพูดถูกแล้ว วิทยาลัยสหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์น้ำค้างแข็งต้องมาเพื่อแย่งก้อนพลังงานแน่ ๆ
ตอนนี้พวกเรามีก้อนพลังงานอยู่ในมือ แค่รักษามันไว้ได้ก็เท่ากับช่วยพันธมิตรแล้ว
เพราะงั้นปกป้องตัวเองสำคัญกว่าช่วยเพื่อนร่วมทีม
“สองรุมหนึ่ง ยังไงก็สู้ไหวอยู่แล้ว”
เสิ่นเจาหยุ่นชี้นิ้วขึ้นไปด้านบน “ไม่ทันแล้ว!”
ทั้งสองชะงัก ก่อนจะเงยหน้ามองขึ้นไปพร้อมกัน
เห็นเมคารุ่นควบคุมพิเศษลำหนึ่งกลับหัวอยู่ ส่วนหัวกับคอขาดออกจากกัน หัวเมคาห้อยต่องแต่งเหมือนเสื้อผ้าที่ตากไว้ โดยมีแค่สายไฟเชื่อมเอาไว้
ไฟสีแดงบนเซนเซอร์ที่หัวเมคากะพริบวูบวาบ...
จากนั้นก็มีเสียงคำรามสะเทือนฟ้าดังมาจากด้านบน
“ฉันเห็นบรรพบุรุษหมายเลข 01 แล้ว!”
แล้วพลังงานของเมคาลำนั้นก็ดับลงสนิท
มุมปากของทั้งคู่กระตุก ก่อนจะหันกลับมามองเสิ่นเจาหยุ่นพร้อมกัน
“โอ้โห โดนจับได้แล้ว! แถมเป็นเมคาของสถาบันจักรวรรดิด้วยนะ” เสิ่นเจาหยุ่นยิ้มบาง ๆ
ฉินเลี่ยรีบปล่อยเมคาออกมา “ให้ตายสิ! ยังจะยิ้มออกอีกเหรอ?”
เสิ่นเจาหยุ่นมองฉินเลี่ยอย่างจนใจ “ฉันเดาไม่ผิดจริง ๆ ด้วย คนของสถาบันจักรวรรดิจะไม่มาที่นี่ได้ยังไง?”
เสียงตะโกนดังมาจากด้านบน
“คนจากสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งมาแล้วเหรอ? อยู่ไหน? อยู่ไหน?”
ซูฉีอู๋หันไปมองเพื่อนร่วมทีมที่ล้มอยู่บนพื้น
น่าเสียดาย ก้อนพลังงานของเพื่อนร่วมทีมหมดแล้ว เลยตอบไม่ได้!