เสิ่นเจาหยุ่นเอียงคอเล็กน้อย ก่อนจะคิดแผนออก
เธอลดเสียงลง “แค่ก! ฉันจะเขียนหนังสือชื่อ“ขยันเรียนฝึกฝนสามปี ห้าปีเป็นเสิ่นเจาหยุ่น”ให้พวกคุณ ช่วยตีพิมพ์ให้ได้ไหม?”
ดูเหมือนพนักงานจะเพิ่งเคยได้ยินคำถามแบบนี้เป็นครั้งแรก เธอนิ่งอึ้งไปเต็มสิบวินาที ก่อนจะคลี่ยิ้มอย่างกระตือรือร้นแต่ยังสุภาพ
“ขออภัยค่ะ เรื่องนี้อยู่ในความดูแลของแผนกอื่น หากต้องการส่งต้นฉบับ อาจต้องคอยติดตามประกาศรับสมัครงานของเรานะคะ”
เสิ่นเจาหยุ่นจะยังไม่เข้าใจอะไรอีก?
นี่คือการปฏิเสธอย่างสุภาพอ้อมค้อมนั่นเอง
เธอโบกมือ แล้วอุ้มหนังสือเดินจากไป
หลังจากพาทุกคนเดินชมสถาบันวิจัยจนทั่ว เสิ่นเจาหยุ่นก็ปฏิเสธคำเชิญจากหน่วยรบพิเศษของโจวป๋ออันและคนอื่น ๆ ที่จะพาไปเที่ยวแบบเก็บครบในหนึ่งวัน ทั้งพระราชวังโบราณแห่งจักรวรรดิซิงเย่าบนดาวศูนย์กลาง หอประชุมก่อตั้งสหพันธ์ จัตุรัสประกาศเจตนารมณ์ 9.1 ต่อต้านสัตว์ประหลาด และพิพิธภัณฑ์วัตถุโบราณจากดาวต่าง ๆ ในสหพันธ์
“บรรพบุรุษ ขาดเธอไปคนเดียว ความสนุกหายไปตั้งเยอะ ดูแผนเที่ยวของฉันก่อนสิ”
โจวป๋ออันหยิบจอสมองกลออกมาให้ทุกคนดู “ถ้าจะเที่ยวก็ต้องเที่ยวให้สุดเหวี่ยง! ฉันคำนวณเวลาไว้หมดแล้ว หนึ่งชั่วโมงที่หอประชุม ครึ่งชั่วโมงที่จัตุรัสประกาศเจตนารมณ์ สามชั่วโมงที่พระราชวังจักรวรรดิซิงเย่า สี่ชั่วโมงที่พิพิธภัณฑ์ ระหว่างทางก็กินน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตแทนข้าวไปเลย!”
“แผนนี้ดีมาก เที่ยวให้ทั่วในวันเดียว เวลาที่ประหยัดได้เอาไปฝึกซ้อมต่อ!” จวงเยว่เจ๋อตบมือเห็นด้วย