มือของเสิ่นเจาหยุ่นที่วางอยู่บนโต๊ะสั่นอยู่หลายครั้ง
มิน่าล่ะ ถึงหาเท่าไรก็หาไม่เจอ
ที่แท้คุณหนูเซี่ยเปลี่ยนชื่อไปตรง ๆ เลยนี่เอง
“ผู้รับผิดชอบแซ่เซี่ยหรือ?” เสิ่นเจาหยุ่นถามย้ำ
“ไม่ใช่แซ่เซี่ยหรอก แต่สมัยนี้นิติบุคคลเปลี่ยนมือกันเป็นว่าเล่นนี่นา ยังไงฮ่วนรื่อก็เป็นธุรกิจสีเทาที่ฟอกตัวให้กลายเป็นธุรกิจขาว ไม่รู้เปลี่ยนเปลือกไปกี่ชั้นแล้ว พวกเราเพิ่งตั้งตัวได้เหมือนกัน คนที่ติดต่อกับฉันมาตลอดก็เป็นแค่ตัวแทนจากดาวหลัวเถียน”
คุณหวังตัวน้อยพูดอย่างไม่ใส่ใจ
เสิ่นเจาหยุ่นถอนหายใจ “งั้นช่วงนี้ช่วยติดต่อคนกลางของพวกเขาให้ฉันหน่อย บอกเขาว่าฉันมีธุรกิจอยากร่วมมือด้วย”
เธออยากรู้ว่าเครือบริษัทฮ่วนรื่อเกี่ยวข้องกับคุณหนูเซี่ยหรือเปล่า
“ได้สิ แต่ก็ต้องดูด้วยว่าอีกฝ่ายสะดวกเมื่อไร” คุณหวังตัวน้อยตอบ
เสิ่นเจาหยุ่นหันกลับไปสนใจเอกสาร
เธอรีบอ่านไปได้ครึ่งหนึ่ง ก่อนเงยหน้ามองคุณหวังตัวน้อย
“ข้อเสนอฉบับแรก เรื่องแผนปรับปรุงสัญญาพนันกับประชาชนในสหพันธ์ผ่านแพลตฟอร์มถ้วยชิงอวี่ ฉันไม่มีปัญหา ข้อกำหนดที่พวกคุณเพิ่มเข้ามาดูเป็นทางการขึ้นจริง ๆ แถมยังสอดคล้องกับกฎหมายของสหพันธ์มากกว่าเดิมด้วย”
อันที่จริง ข้อเสนอฉบับแรกเป็นการปรับแก้เรื่องพนันขันต่อที่เสิ่นเจาหยุ่นเปิดไว้กับคนพวกนั้นตอนกลางวัน
แผนของคุณหวังตัวน้อยละเอียดมาก นอกจากจะเพิ่มวิธีเล่นที่น่าสนใจขึ้นแล้ว ยังทำเครื่องหมายจุดที่อาจเสี่ยงผิดกฎหมายในฉบับก่อนหน้าไว้หมดด้วย
เสิ่นเจาหยุ่นจึงกวาดตาอ่านแวบเดียวก็เข้าใจ