ไต้หนิงหนิงตัวค่อนข้างเล็ก เลยถูกฝูงชนบังมิด
นักศึกษาเอกการต่อสู้ด้วยหุ่นยนต์ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นไต้หนิงหนิงกระโดดอยู่นานก็ยังโผล่หัวไม่พ้น จึงรีบยกเธอขึ้น “ไต้หนิงหนิงทำได้! เมคาของฉันก็เป็นเธอที่ช่วยปรับให้ ฝีมือดีกว่าช่างผลิตเมคาข้างนอกเสียอีก!”
“ฉันก็ทำได้เหมือนกัน! ตอนนี้เริ่มเรียนรู้การปรับโครงสร้างเปลือกนอกของเมคาแล้ว” เซี่ยไป๋กำหมัดแน่น เงยหน้ามองไปข้างหน้าอย่างตื่นเต้น
ตอนนี้เขาอาจยังไม่ใช่ช่างผลิตเมคา แต่สิ่งที่พวกเขาต้องทำในสถานีซ่อมบำรุงเมคาก็คือการแก้ปัญหาประหลาดสารพัดที่เกิดขึ้นกับเมคาหลังการต่อสู้
กระบวนการแก้ปัญหาแบบนี้ พวกเขาคุ้นเคยกันดีเหลือเกิน!
เวลานี้เขารู้สึกขอบคุณเสิ่นเจาหยุ่นที่มอบโอกาสฝึกฝนให้ หากไม่ได้ผ่านการฝึกตลอดช่วงที่ผ่านมา ตอนที่อาจารย์ถูกหยามเกียรติอย่างหนัก เขาคงไม่มีความกล้าพอจะก้าวออกมา
เจียงหนิงก็เชิดอกพูดเสียงดัง “นับฉันด้วย! ถ้าให้สร้างเมคาฉันไม่มั่นใจ แต่ถ้าให้ซ่อมเมคา ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น!”
หลิ่วอินก้าวออกมาจากฝูงชนเช่นกัน “ถึงฉันจะเป็นแค่นักศึกษาปีหนึ่ง แต่ฉันก็ทำได้! ถ้าฉันคนเดียวไม่ไหว เพื่อนร่วมชั้นอย่างหลัวเหวิน เฉียนเชียนหรู และจางหมิ่นก็จะช่วยกันหารือด้วย”
หลัวเหวิน เฉียนเชียนหรู และจางหมิ่นต่างพากันก้าวออกมาจากฝูงชน
นักศึกษาจากสถานีซ่อมบำรุงชั่วคราวอีกหลายคนทยอยก้าวออกมาเงียบ ๆ แล้วไปยืนอยู่ข้างหลังเสิ่นเจาหยุ่น
พวกเขากลัวไหม? กลัวสิ
