ดวงตาของโบรกเกอร์จางเป็นประกาย น้ำเสียงยิ่งเปี่ยมพลังขึ้น “ผมว่านอกจากนั้น ตำแหน่งโฆษณานี้ยังมีจุดมหัศจรรย์อีกอย่าง คือเข้ากับคุณสมบัติของเมคาปีกได้อย่างสมบูรณ์แบบ”
“คุณสมบัติอะไรเหรอ?” เสิ่นเจาหยุ่นถามอย่างสงสัย
“เชิญดูสิ คู่แฝดนิพพานบินอยู่บนฟ้าตลอด คนข้างล่างก็ได้แต่แหงนหน้ามอง”
โบรกเกอร์จางชี้ไปยังจอภาพ “ถ้าโฆษณาอยู่ใต้ฝ่าเท้า พวกเขาจะเห็นอะไรเป็นอย่างแรก? ก็ฝ่าเท้านั่นแหละ เห็นคำโฆษณาก่อนเลย! บรรพบุรุษช่างหลักแหลมจริง ๆ! แถมยังโชคดีที่ได้จังหวะลงโฆษณาดีขนาดนี้ ถ้าผมเป็นคุณหวังตัวน้อย คงเสียดายที่ไม่ให้คุณพิมพ์เพิ่มอีกหน่อยแน่”
คนอื่น ๆ ต่างพยักหน้าคล้อยตามคำพูดของโบรกเกอร์จาง
ก็เห็นฝ่าเท้าเต็มตาจริง ๆ นั่นแหละ
โบรกเกอร์จางถอนใจ “น่าเสียดายก็ตรงนี้แหละ…”
“เสียดายอะไร?” เสิ่นเจาหยุ่นเอียงคอมองเขา
“เสียดายที่บรรพบุรุษรักไม่เท่ากัน ทำไมลงโฆษณาให้จู่จงเจ้าเดียว ไม่ลงให้ชมรม เปลวเพลิงเอ็กซ์ด้วยล่ะ? น่าจะแบ่งกันคนละเท้าไม่ใช่หรือ?”
แววตาของโบรกเกอร์จางมักฉายความน้อยใจอยู่เสมอ
“แบ่งกันคนละเท้าอะไร? ชมรมเปลวเพลิงเอ็กซ์ของพวกคุณดังแล้ว ยังจะมาแย่งฝ่าเท้าข้างนั้นกับพวกเราอีกเหรอ?”
คุณหวังตัวน้อยรีบร้อนวิ่งเข้ามา มือเกาะกรอบประตู ใบหน้าแดงก่ำ หอบหายใจเสียงดัง
เมื่อวานคุณหวังตัวน้อยช่วยคนจากสถาบันวิจัยปรับปรุงแผนการตลาด จึงทำงานล่วงเวลาจนถึงตีสามด้วย
เมื่อคืนตอนเลิกงาน คุณหวังตัวน้อยยังประกาศอย่างหนักแน่นว่า ต่อให้ฟ้าถล่มก็จะพักอยู่บ้าน!
เสิ่นเจาหยุ่นแหงนมองฟ้า ฟ้าก็ไม่ได้ถล่มสักหน่อย!