จวงเยว่เจ๋อมองเมคาสองเครื่องประจัญหน้ากัน ก็ยิ่งมองยิ่งมึน
เมคาสีแดงเป็นฝ่ายบุกตลอด สารพัดท่าฟันแทงสับใส่เมคาสีดำเงิน
ดูดุดันฮึกเหิม แต่ทำไมเขายิ่งมองยิ่งอึดอัดชะมัด
ทันใดนั้นเขาก็ตบเก้าอี้ดังเผียะ “รู้แล้ว! ที่เห็นอยู่นี่มันแมวกับหนูเวอร์ชันหนูแกล้งแมวชัด ๆ!”
“งานเข้าแล้ว! จูหยวนเหยามีเฮแน่!” จวงเยว่เจ๋อส่ายหัว แทบไม่อยากมองเมคาสีแดงต่อ
ความจริงแล้ว จูหยวนเหยารู้สึกถึงความอึดอัดแบบที่จวงเยว่เจ๋อเจอมาตั้งนานแล้ว
เธอให้ความรู้สึกเหมือนกำลังสู้กับปลาลื่น ๆ ตัวหนึ่ง
เมคาสีดำเงินแพรวพราวมาก ความเร็วด้อยกว่าเมคาระดับ Aของเธอนิดหน่อยจริง แต่มันหาช่องว่างตอนเธอบุกจนเจอแล้วก็ลื่นหนีไปได้ทุกที
ฟันโดนก็จริง แต่ฟันได้แค่จุดที่ไม่สำคัญ
ทว่าตอนที่ฟันโดนอีกฝ่าย ฝั่งเธอก็ต้องจ่ายราคาค่างวดเหมือนกัน
อย่างตอนนี้ระบบเชื่อมต่อแขนซ้ายของเมคาเธอถูกปลดออกไปแล้ว
แขนข้างนึงของเธอใช้การไม่ได้แล้ว
ทั้งที่ความได้เปรียบอยู่ฝั่งเธอนะ!
นั่นยิ่งทำให้ในอกของเธออัดแน่นไปด้วยไฟแค้น บุกหนักขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนนี้เอง เสิ่นเจาหยุ่นบันทึกข้อมูลได้มากพอแล้ว
เธอเอ่ยขึ้น “หยวนเหยา ให้โอกาสเธอเสมอแล้วหยุดนะ”
จูหยวนเหยาตอบทันควัน “ไม่เอา! ฉันยังสู้ได้!”
พูดจบก็บังคับเมคาพุ่งเข้าใส่แขนขวาของอีกฝ่ายอีก
แขนต่อแขน! แล้วอีกอย่างสภาพร่างกายของเสิ่นเจาหยุ่นแย่กว่าของเธอ ที่ถามแบบนี้ต้องแปลว่าใกล้หมดแรงแล้วแน่!