ติงเฉิงยวี่เพิ่งจัดการงานเสร็จ กำลังคิดว่าจะได้พักหายใจสักที แต่บัญชีของเสี่ยวอวิ๋นกลับมีลูกค้าทักมาถามโน่นถามนี่ไม่หยุด
เขาถอนหายใจ “งานไม่มีวันหมดจริง ๆ!”
ช่างเป็นความกลุ้มใจที่มีความสุขเสียจริง
............
แผนที่การแข่งขัน
หัวหน้าทีมคลื่นซัดคลื่นโถมฟังคำโฆษณาที่ฉันนี่แหละบรรพบุรุษแกเพิ่งเขียนใหม่จนโมโห เปิดประตูห้องขับออกมาทันที “เลิกแงะได้แล้ว! เลิกแงะ! ฉันออกมาเองก็ได้ ใช่ไหมล่ะ!”
เสิ่นเจาหยุ่นพยักหน้า “ออกมาเองก็ดีแล้ว”
เพื่อนร่วมทีมหมายเลขสี่ของคลื่นซัดคลื่นโถมก็เปิดประตูห้องขับออกมาเช่นกัน ชี้ไปที่เมคาสีเงินดำอย่างเดือดดาล “ฉันไม่ซื้อระบบของเธอแล้ว!”
“ชิ... ไม่ซื้อก็ไม่ซื้อสิ ยังไงคนที่เพิ่งพูดต่อหน้าผู้ชมทั่วเน็ตดาวว่าจะซื้อระบบก็ไม่ใช่ฉันอยู่แล้ว
แล้วคนที่จะโดนคู่แข่งในอนาคตใช้ระบบเมคาที่ฉันปรับปรุงแล้วหลอกจนหัวหมุน ก็ไม่ใช่ฉันอีกเหมือนกัน!” เสิ่นเจาหยุ่นพูดพลางยิ้มแฉ่ง
หัวหน้าทีมคลื่นซัดคลื่นโถมอัดอั้นจนพูดไม่ออก
เสิ่นเจาหยุ่นสะบัดมือแล้วพูดทันที “พาสองคนนั้นไปด้วย ตามฉันมา!”
พูดจบ เธอก็ขับเมคาวิ่งตรงไปทางเมืองชั้นใน
เซี่ยซิงอวี่กับจวงเยว่เจ๋อต่างคว้าคนละคนแล้วรีบตามไป
พวกเขาวิ่งจากวงแหวนรอบนอกเข้าสู่วงแหวนชั้นใน ตลอดทางเห็นทหารกองกำลังต่อสู้กับหนูสัตว์ประหลาดอยู่ทุกแห่ง
เทียบกับหนูสัตว์ประหลาดที่กระจัดกระจายอยู่ไม่กี่ตัวในเขตวงแหวนรอบนอก พอเข้ามาถึงวงแหวนชั้นในก็มีฝูงหนูสัตว์ประหลาดอยู่ทุกสารทิศ