“ดี! ตกลง!” เสิ่นเจาหยุ่นยกมุมปากขึ้น ตบมือฉาดแล้วร้องขึ้น
จวงเยว่เจ๋อเบิกตากว้าง มองเสิ่นเจาหยุ่น “เสี่ยวอวิ๋น ยังจำที่พูดเมื่อกี้ได้ไหม?”
เมื่อกี้เขาอุตส่าห์ซาบซึ้งใจแทบตาย!
เสิ่นเจาหยุ่นทำให้หัวใจอันเปี่ยมความหวังของเขาต้องผิดหวัง!
เสิ่นเจาหยุ่นตอบอย่างเกียจคร้านว่า “ฉันช่วยล้างหนี้ที่นายติดหัวหน้าทีมไว้ให้ไง?”
“ดี! เสี่ยวอวิ๋น ฉันนี่เป็นเพื่อนร่วมทีมที่เธอให้ความสำคัญที่สุดจริง ๆ ด้วย!” ปากของจวงเยว่เจ๋อไวกว่าใจคิดเสียอีก!
ตอนนี้เขาจะมีโทสะอะไร จะมีความน้อยใจอะไรอีกล่ะ ถ้าหนี้สินล้างเกลี้ยงได้ เขาก็เหลือแต่ความสุขแล้ว!
มุมปากของจวงเยว่เจ๋อยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
เมื่อมองสมาชิกทีมคลื่นซัดคลื่นโถมสองคน เขากลับรู้สึกว่าพวกนั้นดูน่ารักขึ้นมานิดหน่อย ไม่น่าชังเท่าเดิมแล้ว
จูหยวนเหยากับหลี่เสวี่ยโม่ไม่แปลกใจกับการเปลี่ยนท่าทีของจวงเยว่เจ๋อเลย
พวกเธอเห็นกับตาว่าเพราะติดหนี้หัวหน้าทีม จวงเยว่เจ๋อถึงกับไม่มีความมั่นใจนักตอนเถียงกับหัวหน้า
ตอนนี้มีคนช่วยล้างหนี้ให้ ต่อให้ถูกไล่ล่าก็ไม่ต้องพูดถึงแล้ว ถึงจะบอกให้เอาเขาไปแขวนไว้บนตัวหนูสัตว์ประหลาด เขาก็คงยังถอนใจว่า มีเรื่องดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ
แต่เซี่ยซิงอวี่กลับรู้สึกว่าคำพูดของจวงเยว่เจ๋อฟังแล้วขัดหู
เสี่ยวอวิ๋นเคยยอมรับเสียที่ไหนว่าเขาเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ดีที่สุด? หมอนี่กล้าหน้าด้านยกตัวเองขนาดนั้นได้ยังไง
ไม่ได้ เธอยอมไม่ได้!
เธอพูดว่า “เสี่ยวอวิ๋น ฉัน...” ฉันก็ซื้อระบบได้เหมือนกัน...