“คนเจ้าเล่ห์ที่สุดก็คือเธอนั่นแหละ!”
ลิลี่ เฮย์สกอดอก หันหน้าหนีไปอีกทาง
เห็นเมคาของเธอถูกถอดแยกชิ้นส่วนจนเป็นแบบนั้นแล้ว ยังจะหันไปมองทางเมคาอีกได้ยังไง?
เพราะตอนนี้สิ่งที่เธอไม่อยากเห็นที่สุดก็คือเจ้าบรรพบุรุษคนนี้
เรื่องชวนคนอื่นซวยส่วนใหญ่ก็เป็นเจ้าบรรพบุรุษนี่แหละที่เริ่มก่อน
“เมื่อก่อนเธอยังเรียกฉันว่าคนน่ารักอยู่เลย ตอนนี้ไม่น่ารักแล้วหรือไง? แต่เพื่อขอบคุณที่ชมกัน ฉันให้เธอน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตหนึ่งหลอด”
เสิ่นเจาหยุ่นพูดพลางโยนน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตในมือใส่อ้อมแขนของลิลี่ เฮย์ส
ลิลี่ เฮย์สก็ไม่เกรงใจ รับมาแล้วดึงฝาออก กรอกน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตลงท้องทันที
เจ้าบรรพบุรุษนี่ถึงจะนิสัยเสีย แต่คำพูดก็เป็นความจริง
ถ้าไม่กิน เธอคงต้องหิวโซเหมือนหัวหน้าทีมกับคนอื่น ๆ จริง ๆ
เพราะคนจากวิทยาลัยสหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์น้ำค้างแข็งก็เอาอย่างพวกเขา ขนของทุกอย่างจากสถานีเสบียงไปหมดแล้ว
เมื่อครู่นี้เธอยังเห็นคนจากวิทยาลัยสหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์น้ำค้างแข็งแบ่งเสบียงกับคนจากสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งอยู่เลย
สองสถาบันนี้ไม่ต่างจากโจรอวกาศ ผ่านไปที่ไหนก็ไม่เหลือแม้แต่ต้นหญ้า
“หลานหลานถึงสถาบันวิจัยแล้วใช่ไหม?” เสิ่นเจาหยุ่นหันไปถามเซี่ยไป๋
สถานการณ์ในสนามแข่งตอนนี้คือ คลังอาวุธทหารถูกวิทยาลัยผิงเหอยึดครอง สถานีช่วยเหลือทรัพยากรอยู่ในมือของวิทยาลัยสหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์น้ำค้างแข็ง ส่วนโรงซ่อมมีคนจากวิทยาลัยอังโกลัวกับสถาบันจักรวรรดิอยู่
สถานีพลังงานถูกทำลายไปแล้ว จึงยังไม่มีใครเฝ้า