จวงเยว่เจ๋อเองก็ได้รับบัตรจากเสิ่นเจาหยุ่นเหมือนกัน
เขาหันไปทางจูหยวนเหยากับอีกคน “พวกเราไปกันเถอะ! ไปเวทีแข่งวาย-34 กัน เสี่ยวอวิ๋นส่งบัตรให้ผมด้วย!”
จูหยวนเหยามองเขา “นายไม่ต้องไปแข่งเหรอ? นายไปดูเสี่ยวอวิ๋นแข่ง แล้วจะแข่งของนายทันเหรอ?”
จวงเยว่เจ๋อทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก มองไปยังคนดูที่หลั่งไหลไปทางทางออกอย่างคึกคัก แต่ละคนมาดมั่น กำหมัด ชูแขน ฮึกเหิม...
เขาก็ไม่อยากพลาดเหมือนกันนะ!
เขาเกาหัว พูดเฉียบขาด “แข่งน่ะผมไปเมื่อไหร่ก็ได้ แต่วันนี้เป็นวันแรกของเสี่ยวอวิ๋น พลาดแล้วก็ไม่มีอีกแล้ว!
เพราะงั้นวันนี้ผมไม่แข่งดีกว่า จะอยู่เชียร์เสี่ยวอวิ๋น เป็นกองเชียร์ให้!”
จูหยวนเหยาหันไปทางติงเฉิงยวี่ “หัวหน้าทีม แล้วนายล่ะ? วันนี้ก็ไม่แข่งแล้วเหรอ?”
ติงเฉิงยวี่ทำหน้ามั่นคง “การแข่งของฉือหลินชิงเฟิงน่าสนใจมากนะ อีกอย่างวันนี้ได้บัตรฟรีมา พลาดก็น่าเสียดายแย่ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือฉันต้องดูสไตล์การต่อสู้ของเสี่ยวอวิ๋น แผนการฝึกของเธอยังปรับให้ดีขึ้นได้อีก”
จูหยวนเหยาทีนี้กลอกตาใส่จริงจังเลย
เวทีแข่งวาย-34
จูหยวนเหยาและพวกเบียดเสียดฝ่าฝูงชนมาได้อย่างยากลำบาก
ยังไม่ถึงห้านาที สนามแข่งนี้ก็มีคนนั่งกันเจ็ดส่วนแล้ว
สมแล้วที่นักแข่งมีชื่อกับไม่มีชื่อ ฐานแฟนคลับต่างกันลิบ
“ให้ตายเถอะ ตั๋วแข่งชิงเฟิงนะ ฉันกดตั้งสามวันก่อนถึงได้มา”