ในความรับรู้ของสวีอวี้ บาร์เหล้าคือที่ซึ่งข่าวสารแพร่สะพัดที่สุด
เพียงแต่เขาก็คาดไม่ถึงว่า ในย่านที่อยู่อาศัยอันแร้นแค้นของผู้ลี้ภัยเช่นนี้ กลับมีบาร์เหล้าอยู่ด้วย
ประตูบาร์เชื่อมขึ้นจากแผ่นเหล็กไม่กี่แผ่นที่มองไม่ออกว่าเดิมเป็นสีอะไร ดูหยาบช้าและลวก ๆ ขอบประตูขรุขระไม่เสมอกัน บนแผ่นเหล็กเต็มไปด้วยรอยบุบและรอยขีดข่วนตื้นลึก
ผลักประตูเหล็กอันหนักอึ้งออก กลิ่นฉุนคละคลุ้งที่ผสมระหว่างกลิ่นเหล้ากับกลิ่นไหม้ของใบยาสูบคุณภาพต่ำก็ลอยปะทะหน้า
แสงสว่างที่นี่หม่นมัว แหล่งแสงเดียวที่มีคือตะเกียงน้ำมันคุณภาพต่ำไม่กี่ดวงที่แขวนห้อยอยู่บนคานเพดานเตี้ย ๆ ในชามตะเกียงมีไขมันสัตว์อสูรกลายพันธุ์ขุ่นข้นลุกไหม้ ส่งกลิ่นคาวรุนแรง เปลวไฟริบหรี่และวูบไหว ดึงเงาคนให้บิดเบี้ยวผิดรูป ทอดลงบนกำแพงที่เปรอะเปื้อนคราบสกปรก ราวกับหมู่อสูรเริงระบำ
เพิ่งก้าวเข้าสู่บาร์เหล้า เสียงอึกทึกครึกโครมก็กระแทกแก้วหูไม่หยุดหย่อน เสียงหัวเราะหยาบโลน เสียงด่าทอด้วยโทสะ เสียงขวดเหล้ากระทบกันแตกดังเพล้ง แม้แต่เสียงหัวเราะกระด้างไร้ชีวิตชีวาของหญิงที่พลีกายเพื่อความอยู่รอด...
การเข้ามาของสวีอวี้ไม่ได้รับความสนใจจากใคร เขากวาดสายตาไปรอบ ๆ มองผู้คนหลากหลายรูปแบบด้วยแววตาที่ไร้อารมณ์
ในจำนวนนั้น ส่วนใหญ่มีลักษณะร่วมกันอยู่อย่างหนึ่ง ราวกับกำลังใช้แอลกอฮอล์ทำให้ตนเองมึนเมา เพื่อต่อต้านความจริงอันสิ้นหวัง
ข้างเคาน์เตอร์บาร์ มีเงาร่างไม่กี่คนราวกับถูกตรึงอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์เรียบง่าย หลังคู้โค้ง ดวงตากลวงเปล่ามองแก้วเหล้าเปล่าที่อยู่ตรงหน้า
ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ สวีอวี้ไม่กล้าประมาท พลังจิตเหมือนหนวดสัมผัสที่ไร้รูปร่าง แผ่ออกไปอย่างระมัดระวัง กวาดผ่านใบหน้าเหล่านั้น ซึมซับสภาพแวดล้อมโดยรอบเข้าสู่การรับรู้ทั้งหมด
สวีอวี้กวาดตามอง แล้วตกลงที่บริเวณกลางบาร์เหล้า ตรงนั้นมีโต๊ะไม้เรียบง่ายตัวหนึ่ง มีชายร่างกำยำนั่งอยู่สามคน
แต่ละคนมีอาวุธเหน็บอยู่ที่เอว อาจเป็นเพราะรอยแผลเป็นบนตัวพวกเขาเด่นชัดเกินไป กับมีกลิ่นคาวเลือดติดตัว ในบาร์เหล้าแคบ ๆ เช่นนี้ กลับไม่มีใครกล้าเข้าใกล้