สวีอวี้เก็บแก่นสัตว์อย่างไม่ใส่ใจ เหลือบมองนกสีชาดที่ซุกหัวในอ้อมอกเขา แล้วเลิกสนใจ ลุกขึ้นลบร่องรอยในถ้ำ พลังจิตล็อกเป้ากลิ่นอายของหน่วยเล็กนั้นจากระยะไกล แล้วตามติดไปอย่างเงียบเชียบ
หน่วยของอีกฝ่ายเคลื่อนที่ช้า เห็นได้ชัดว่าหน่วยหกคนนี้ก็กังวลว่าจะเจอเรื่องไม่คาดฝัน
ในแดนร้าง หน่วยที่ไม่มีผู้แข็งแกร่งระดับห้าคอยคุม หากปะทะกับอสูรซากระดับห้า จะเสียหายหนักแน่ หรือถึงขั้นถูกกวาดล้างทั้งหน่วย
“ตื่นตัวกันหน่อย คืนนี้อยู่ที่นี่นานไม่ได้”
หวังชิงหยวนใจเต้นระรัว หันไปมองด้านหลัง แม้หน่วยที่มีผู้ใช้พลังจิตจะไม่โผล่หน้า ดูเหมือนจะเห็นแก่ที่เขามีท่าทีจริงใจจึงไม่ถือสา แต่แค่คิดว่าด้านหลังอาจมีหน่วยที่หยั่งไม่ถึง เขาก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
“พี่หยวน นั่นผู้ใช้พลังจิตจากกลุ่มอำนาจไหนกัน ถึงกับไม่สนใจพวกเราเลย”
สมาชิกคนหนึ่งข้างกายถามเสียงเบา
“ไม่รู้”
หวังชิงหยวนส่ายหน้า สีหน้าเคร่งเครียด “แต่พลังจิตของเขาน่าจะเหนือกว่าอาจือเสียอีก อย่างน้อยก็ผู้ใช้พลังจิตขั้นสาม”
ได้ยินดังนั้น สีหน้าสมาชิกทั้งห้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แววตาจริงจัง
ผู้ใช้พลังจิตขั้นสาม แม้แต่ในตระกูลหวังก็มีสถานะสูงมาก ในปราการสองแห่งที่ตระกูลหวังควบคุม มีผู้ใช้พลังจิตระดับนี้ประจำการอยู่ แต่ปราการอื่นยังแทบไม่มีผู้ใช้พลังจิตขั้นสามเฝ้าประจำการ