“ลูกพกไว้ก่อน แล้วไปสอดแนมทางเข้าด้านโน้นที เผื่อมีอะไรผิดปกติ”
ซูหลิงซีไม่ได้รับแก่นสัตว์ที่เซี่ยซื่อยื่นให้ พลางเอ่ยบอก
ตอนนี้ทางเดินด้านนี้แทบถูกปิดตาย ในถ้ำยังไม่รู้ว่ามีอันตรายอะไรซ่อนอยู่ ต้องรับประกันความปลอดภัยของทางเข้าก่อน ไม่อย่างนั้นถ้ามีเหตุผิดปกติขึ้นอีก หน่วยของพวกเราก็จะเป็นเต่าในไหจริง ๆ
เซี่ยซื่อรู้สึกปลาบปลื้มอย่างคาดไม่ถึง แต่ก็ไม่ปฏิเสธ เก็บแก่นสัตว์อย่างระมัดระวัง จากนั้นรีบสาวเท้าไปทางปากทางเดิน
ถึงแม้ข้างนอกจะมีอสูรซากระดับห้าจ้องตะครุบอยู่ แต่ตราบใดที่ไม่ก้าวออกจากทางเข้า ก็น่าจะยังปลอดภัย
เซี่ยฟางปรายตามองใบหน้าซีดเซียวของซูหลิงซี คล้ายจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดไว้ ดูไม่ค่อยวางใจเซี่ยซื่อ จึงตามไปติด ๆ เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝัน จะได้ช่วยเหลือกันได้
สวีอวี้มองซูหลิงซี ไม่ถามถึงอาการของเธอ ด้วยการรับรู้พลังจิตของเขา สามารถรู้สึกได้ชัดเจนว่าสภาพภายในร่างของซูหลิงซีกำลังย่ำแย่มาก
แม้พลังชีวิตจะค่อย ๆ นิ่งขึ้น แต่ในร่างเหมือนมีไอเย็นประหลาดแทรกอยู่เพิ่มขึ้นมา
“ฉันต้องรีบกดอาการบาดเจ็บในร่างไว้ก่อน นายช่วยคุ้มกันให้ฉัน ถ้ามีอะไรผิดปกติก็ปลุกด้วย”
ซูหลิงซีไม่ฝืนทำเป็นเข้มแข็งต่อหน้าเขา พูดจบสั้น ๆ ก็ขัดสมาธินั่งลง หลับตาตั้งสมาธิ
สวีอวี้เก็บดาบเข้าฝัก ไม่ไปรบกวนเธอ สายตาจับอยู่ที่ซากศพขนาดมหึมานั่น
อสูรซากตัวนี้พอมลายชีวิตก็ล้มครืนลงมา แต่ร่างของมันยังคงกินพื้นที่ทางเดินไปกว่าครึ่ง ขวางอยู่กลางทางหินแคบ ๆ