“รุ่นพี่ ตอนนี้เราจะทำยังไง?”
เซี่ยซื่อแสดงสีหน้าหวาดกลัว สายตาจ้องไปที่ซูหลิงซีโดยไม่รู้ตัว
ด้านหน้ามีกลิ่นอายของอสูรซากระดับห้า ทางเดินด้านหลังสั่นสะเทือนไม่หยุด มีเสียงแหลมดังขึ้นไม่ขาด เห็นได้ชัดว่าอสูรซากระดับสี่ขั้นสูงสุดตัวนั้นกำลังพังทางเข้ามาอย่างรุนแรง ไล่ตามมาติด ๆ
ซูหลิงซีเลิกคิ้วเล็กน้อย ตอนนี้ความตื่นตระหนกไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อย สายตาเธอกวาดมองไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว รู้ว่าตอนนี้ไม่อาจนั่งรอความตายได้
“ถอยไปอีกหน่อย”
ซูหลิงซีมีสีหน้าสงบ ชี้ไปที่มุมทางเดินด้านหลัง ที่นั่นแคบกว่าอย่างเห็นได้ชัด
ทั้งสามเข้าใจในทันที ซูหลิงซีตั้งใจจะใช้ทางเดินแคบ ๆ จำกัดการเคลื่อนไหวของอสูรซากในถ้ำ หากสามารถอัดมันไว้ในทางเดินได้ พวกเขาก็มีโอกาสฆ่ามันได้!
พวกเขาสี่คนเพิ่งถอยไปถึงมุมเลี้ยว ทิศทางถ้ำก็มีเสียงดังสนั่น กำแพงหินพังทลาย จากนั้นก็มีเสียงขูดของปล้องขาที่คมกริบปาดผ่านพื้นดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
ภายใต้การรับรู้ของพลังจิตของสวีอวี้ เขา “มองเห็น” ได้อย่างชัดเจนว่าอสูรซากตัวนั้นเหมือนตะขาบ กำลังพุ่งมาทางทางเดินด้วยความเร็วสูง มองดูท่าทางแล้วราวกับอยากจะฉีกคนร้ายที่ขโมยผลึกเย็นวิญญาณเป็นชิ้น ๆ
“ม มาแล้ว!”
ฟังเสียงที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เซี่ยซื่อมีสีหน้าเคร่งเครียด กำด้ามดาบในมือแน่น
ตอนที่คอยดึงความสนใจกิ้งก่าเกล็ดเหล็กสามตาก่อนหน้านี้ เขาเกือบถูกชนจนอาเจียนเป็นเลือด นั่นยังเป็นตอนที่กินเม็ดยาบังคับเพิ่มพลังชีวิตไปแล้วหนึ่งเม็ด