สถาบันยุทธ์ อาคารพยาบาล
สวีเฉียงเดินออกจากห้อง หลังพักฟื้นมาหนึ่งวัน พลังชีวิตฟื้นคืนเต็มที่แล้ว เพียงแต่บาดแผลตามร่างกายยังปวดร้าวอยู่ คงต้องพักอีกสองสามวันจึงจะหายสนิท
เพิ่งถึงทางเดิน ก็เห็นเงาคนคุ้นเคยหลายคนเดินขึ้นบันไดมา เป็นนักศึกษาใหม่รุ่นเดียวกับเขานั่นเอง แต่พวกนั้นล้วนแต่เป็นลูกหลานจากกลุ่มอำนาจใหญ่ ปกติไม่เคยมีเรื่องข้องเกี่ยวอะไรกัน
พวกนั้นเห็นสวีเฉียง ฝีเท้าชะงักเล็กน้อย แววตากวาดมองไปทั่วร่างเขา แต่กลับไม่เย้ยหยันเหมือนที่เคย ดูเหมือนหวาดหวั่นอะไรบางอย่าง เพียงแค่ชำเลืองมองเขาอย่างไม่เป็นมิตรแล้วก็เดินสวนกันไป
สวีเฉียงมองไปทางบันได ห้องพักฟื้นแบบง่ายที่เขาอยู่ ทุกวันต้องเสียแต้มผลงาน 10 แต้ม ราคานี้สำหรับเขาแล้วเป็นภาระไม่น้อยเลย
พักห้องที่ดีกว่าชั้นบน วันหนึ่งก็อย่างน้อยหลายสิบแต้มผลงาน ต้องเป็นลูกหลานกลุ่มอำนาจใหญ่เท่านั้นถึงจะรับไหว
เห็นได้ชัด พวกนั้นคงมาเยี่ยมซุนปู้
สวีเฉียงสูดลมหายใจลึก ดึงสายตากลับ ยกเท้าก้าวออกไปข้างนอก
ใช้ช่วงที่ซุนปู้รักษาตัวนี้ เขาต้องรีบเสริมความแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด สักวันหนึ่ง ถึงแม้ไม่พึ่งเสี่ยวอวี้และรุ่นพี่เซี่ยช่วย เขาก็รับมือได้ตามลำพัง
“เฉียง... พี่เฉียง ออกมาได้ยังไงแล้วครับ”
ก้าวออกประตูใหญ่ สองเงาคนวิ่งออกมาจากนอกประตูพอดี เป็นเพื่อนร่วมห้องสองคนของสวีเฉียง โจวอวิ๋น เหมาต้าสยง