“พวกนายลองใช้ปราณดาบหยั่งเชิง สั่นสะเทือนแร่เหล็กอุกกาบาตด้านล่างดู”
หวังชิงหยวนเอ่ยเสียงทุ้ม ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ เขาได้วางแผนรับมือใหม่เรียบร้อยแล้ว
สมาชิกหน่วยสองคนข้างกายเขาสายตาจริงจัง พยักหน้า มือกำด้ามดาบ รวบรวมพลังชีวิตภายในร่างอย่างรวดเร็ว
ส่วนหวังชิงหยวนก็เกร็งร่างเต็มที่ หากการโจมตีของพวกเขาสามารถเขย่าแร่เหล็กอุกกาบาตได้ เขาจะระเบิดพลังทั้งหมด พุ่งเข้าไปแย่งแร่ด้วยความเร็วสูงสุด
“ฟิ้ว! ฟิ้ว!”
ตามการเคลื่อนไหวของสมาชิกทั้งสอง ปราณดาบแหลมคมสองสายฟันฝ่าอากาศลงไป พุ่งตรงฐานหินยักษ์
ปราณดาบผ่าอากาศ พร้อมเสียงหวีดแหลม ฟาดลงบนลวดลายบนพื้นผิวหินด้านล่างอย่างแรง
“ปัง!”
ทว่า ปราณดาบที่มากพอจะฟันหินผาแข็งให้แตกออกได้สบายๆ กลับไม่ทิ้งร่องรอยแม้แต่น้อยบนหินก้อนนั้น แถมเมื่อลวดลายบนพื้นผิวหินหมุนวน หินทั้งก้อนก็ไม่สั่นสะเทือนเลย ปราณดาบทั้งสองเหมือนวัวดินจมทะเล ไม่ก่อให้เกิดคลื่นใดๆ
ส่วนแร่เหล็กอุกกาบาตใต้หินยักษ์ก็ไม่ขยับเขยื้อน ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เลย
เดิมหวังชิงหยวนที่หมายจะฉวยโอกาสแย่งแร่จิตใจหนักอึ้ง ดูท่า สถานการณ์ตรงหน้าจะเลวร้ายกว่าที่คิด
หินยักษ์ที่รับการโจมตีเต็มๆ จากผู้ใช้พลังระดับสี่สองนายอย่างแข็งแกร่ง กลับไร้รอยขีดข่วน ไม่รู้จริงว่าของประหลาดนี้ซ่อนพลังแปลกประหลาดน่าสะพรึงอะไรไว้