“ฟิ้ว! ฟิ้ว!”
เถาวัลย์เส้นแล้วเส้นเล่าราวกับหนามพิษ พุ่งเข้ามาจากมุมแปลก ๆ มากมาย หากเป็นผู้ใช้พลังระดับสามที่ประสบการณ์การต่อสู้ยังไม่เจนจบ เกรงว่าคงเอาชีวิตไม่รอดภายในไม่กี่ลมหายใจ
สวีอวี้และพรรคพวกอีกสามคนเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ตลอดเส้นทางที่ผ่าน เถาวัลย์ที่ถูกตัดขาดร่วงหล่นลงพื้นตรงรอยตัดมีเมือกเขียวคล้ำซึมออกมา ส่งกลิ่นคาวคละคลุ้ง
ซูหลิงซีที่อยู่หน้าสุด ร่างบางพลิ้วไหวดุจควัน แสงดาบสานประสานกัน เถาวัลย์ยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกตัดขาดแล้ว ส่วนเซี่ยฟางที่ตามมาติด ๆ ถือดาบเล่มเดียวเงาดาบพลิกสะบัด คมดาบก็กราดเกรี้ยวไม่แพ้กัน
สวีอวี้ตามมาติด ๆ พลังจิตแผ่กระจายออกไปกวาดตรวจความเคลื่อนไหวโดยรอบอย่างระมัดระวัง บนกำแพงหินด้านข้าง เขาพบว่าลึกลงไปใต้รากของเถาวัลย์เหล่านั้น มีคลื่นพลังปราณชัดเจน พร้อมกับเสียงแตกหักดังขึ้นต่อเนื่อง รากขนาดมหึมาเส้นหนึ่งก็พุ่งทะลุดินออกมา รากที่อย่างน้อยก็หนาเท่าถังน้ำ ราวกับงูยักษ์พุ่งเข้าใส่เงาร่างอรชรทั้งสองที่อยู่หน้าสุด
“พี่สาวตระกูลซู ระวัง!”
สวีอวี้รูม่านตาหดเกร็ง ไม่ทันได้คิดอะไรมาก ตะโกนเสียงดัง ดาบยาวในมือฟาดฟันออกไปสุดแรง ดาบคลั่งกลืนคลื่นปะทุ พลังดาบอันแข็งแกร่งสายหนึ่งฉีกเถาวัลย์เบื้องหน้าขาดผึงในชั่วพริบตา แล้วกวาดไปเบื้องหน้าซูหลิงซี
“ตูม!”
ชั่วขณะต่อมา พลังดาบฟาดลงบนรากหนานั่นอย่างจัง แต่กลับไม่ได้ตัดมันให้ขาด คงไว้เพียงรอยลึกประมาณสองนิ้วบนผิวของมัน