เถาวัลย์ที่ทางเข้าดูเหมือนจะถูกจำกัดด้วยบางอย่าง หรือไม่ก็เกรงกลัวอะไรบางอย่าง หลังจากที่ทั้งสี่คนเข้าไปในหุบเขา มันก็หดกลับเข้าไปในหมอกขาว ไม่ไล่ตามอีก
ภาพตรงหน้าทำให้ทุกคนกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ในพื้นที่ตอนกลางที่ลึกเข้าไปของหุบเขา มีต้นไม้ยักษ์ต้นหนึ่งตั้งตระหง่าน กิ่งก้านเหมือนมังกรขดตัว ใบไม้ไหวระยิบด้วยแสงสลัว มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ธรรมดา
ส่วนเบื้องหน้าพวกเขาเองก็เขียวขจีไม่แพ้กัน พืชพันธุ์แปลกตานานาชนิดขึ้นกระจายสลับกันไป มีรูปทรงแตกต่างจากบนดาวสีครามอย่างสิ้นเชิง บางใบหนาและใสเป็นประกาย เปล่งแสงม่วงอ่อนๆ อากาศยังอบอวลไปด้วยพลังปราณที่เข้มข้น
“ระวังหน่อย ที่นี่พลังปราณหนาแน่น ต้องมีอันตรายแน่”
ซูหลิงซีกวาดตามองรอบๆ แล้วเตือน
ทั้งสามพยักหน้าเงียบๆ สวีอวี้แอบใช้พลังแห่งการกลืนกินอย่างเงียบเชียบ ไม่ว่าสุดท้ายแล้วจะได้อะไรหรือไม่ ตอนนี้กลืนกินพลังงานเพิ่มเข้าไปอีกหน่อยก็ไม่มีผิด
หลังจากพักสั้นๆ ทั้งสี่คนก็ปรับสภาพให้ถึงจุดสูงสุด จากนั้นเคลื่อนขบวนต่อ ค่อยๆ สำรวจไปด้านหน้า
ในช่วงแรก นอกจากต้นไม้เขียวชอุ่มผิดปกติ ก็ไม่พบอันตรายอะไร แถมภายใต้สัญญาณของซูหลิงซี เซี่ยซื่อยังหยิบกล่องไม้สองใบออกมา เก็บสมุนไพรวิเศษรูปร่างแปลกตาอีกหลายต้น
ทว่า เมื่อเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ หุบเขาเริ่มแคบลง สายตาของสวีอวี้ก็ฉับพลันทอดไปยังหลุมบ่อแห่งหนึ่งด้านหน้า
“มีร่องรอยของอสูรซาก”
เซี่ยฟางใบหน้าสวยเครียดขึ้น พูดเสียงต่ำ