“พี่สาว ฉันไปเก็บมาให้”
เซี่ยซื่อแทบรอไม่ไหว แต่ก็ไม่กล้าบุ่มบ่าม อาสาออกไปด้วยตัวเอง
“ระวังตัวด้วย”
ซูหลิงซีพยักหน้า ไม่ได้ห้าม
ได้ยินดังนั้น เซี่ยซื่อยิ้มกว้าง กวาดตามองรอบหนึ่ง รีบกำหนดจุดลงเท้าที่จะนำไปสู่แท่งน้ำแข็ง จากนั้นเท้าก็ขยับ ร่างกายพุ่งทะยานขึ้น อาศัยรอยแยกบนผนังหินปีนขึ้นไปอย่างคล่องแคล่วว่องไว
เมื่อถึงจุดที่ไม่มีที่เหยียบ เขาชักดาบยาวออกมา เสียบลงในผนังหิน ใช้แรงยืดตัวกระโดดข้ามไปหลายจ้าง เข้าใกล้ผลึกเย็นวิญญาณที่อยู่ข้างแท่งน้ำแข็ง ปลายดาบสะกิดเบา ๆ ผลึกเย็นวิญญาณก็หลวมและหลุดออกมา ตกลงในอุ้งมือ
เห็นร่างเขาหล่นลงมา สวีอวี้ก็กระโดดขึ้น ยื่นมือรับเขาไว้ได้อย่างมั่นคง
“พี่อวี้ยังไงก็รักฉันที่สุด”
เซี่ยซื่อตั้งหลักได้ ยิ้มกว้าง ยกผลึกเย็นวิญญาณขึ้นสูง “พี่สาว รับไป”
“แกร๊ก!”
ขณะซูหลิงซียื่นมือไปรับผลึกเย็นวิญญาณ เสียงแตกเปราะก็ดังขึ้นกะทันหัน บนแท่งน้ำแข็งด้านบนปรากฏรอยร้าวเล็ก ๆ จากนั้นรอยร้าวก็ลามอย่างรวดเร็วราวกับใยแมงมุมกระจายไปทั่วผิวแท่งน้ำแข็ง
ไม่ต้องให้ซูหลิงซีเตือน คนทั้งสี่ก็ถอยกลับมายังปากถ้ำอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาต่อมา แท่งน้ำแข็งทั้งหมดก็พังทลายลง เสียงดังสนั่น น้ำแข็งแตกกระจายเทลงมาราวพายุฝน
“ตูม!”
ทันใดนั้น ชั้นหินเหนือถ้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แท่งน้ำแข็งแท่งแล้วแท่งเล่าเหมือนเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ พากันพังทลายลงมา กระแทกพื้นอย่างแรง เกิดเสียงกัมปนาทก้อง