เซี่ยซื่อกับสวีอวี้มองหน้ากัน ใบหน้าของทั้งคู่มีรอยยิ้มที่ผ่อนคลาย
การเดินทางครั้งนี้ ผลเก็บเกี่ยวถือว่าดีไม่น้อย
ความต้องการอวดของเซี่ยซื่อได้รับการเติมเต็มอย่างมาก ส่วนผลได้ของสวีอวี้ก็มากมายไม่แพ้กัน
"พี่อวี้ ฉันว่าคุณหนูหลินเหมือนจะมีความหมายกับพี่นะ เมื่อกี้ตอนเดินไป สายตานั่นโอ้โหโอ้โห..."
สวีอวี้ยกมือตบหลังหัวเขาดังฉาด
เหลวไหลอะไรกัน?
ปกติพูดจาเพ้อเจ้อก็แล้วไป นี่คิดว่าหูตาของผู้แข็งแกร่งระดับหกเป็นของประดับรึไง?
ความจริงก็เป็นอย่างที่เขาคาด ผู้อาวุโสหลินได้ยินคำพูดของเซี่ยซื่อ เพียงแต่ใต้เท้าของเขาไม่ได้หยุดแม้แต่น้อย
คำเพ้อเจ้อเช่นนี้ เขาไม่ใส่ใจเลยด้วยซ้ำ มองว่าเป็นแค่คำหยอกล้อระหว่างคนหนุ่ม แม้จะออกจะบังอาจ แต่มันก็ไม่ถึงขั้นเสียหาย
แน่นอนว่า สาเหตุหลักก็คือ คัมภีร์กระดูกเหล็กของเซี่ยซื่อทำให้เขาสนใจมาก หากเป็นลูกหลานกลุ่มอำนาจอื่น เขาไม่มีทางปล่อยให้อีกฝ่ายพูดจาเหลวไหลเช่นนี้
ตอนนี้ ตรงปากทางเข้าเหมืองแร่
โจวเจิ้งกำลังเดินไปมาด้วยความกระวนกระวาย สายตามองไปยังปล่องเหมืองที่มืดมิดเป็นระยะ ใบหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน
เขาอยู่ที่นี่มาเกือบหนึ่งเค่อแล้ว ทุกลมหายใจราวกับถูกทรมาน
ผู้อาวุโสหลินเข้าไปนานขนาดนี้ แต่ข้างในกลับไม่มีสัญญาณใดๆ เลย ทำให้ใจของเขายิ่งกระวนกระวายมากขึ้น ภาพความเป็นไปได้ต่างๆ ผุดขึ้นในหัว
หลินเจายังมีชีวิตอยู่หรือไม่?
ถ้าเธอเอาความขี้ขลาดกลัวตายของเขาออกมาพูด ต่อให้เห็นแก่หน้าตระกูลโจว ผู้อาวุโสหลินก็ไม่มีทางปล่อยเขาเบาๆ
แล้วเมื่อเรื่องนี้แพร่กลับไปถึงปราการ สถานะของเขาในตระกูลโจวก็จะตกต่ำลงทันที
พวกสายตรงอย่างโจวฮ่าว ปกติแข่งขันกับเขาสูงอยู่แล้ว ไม่มีทางพลาดโอกาสซ้ำเติมนี้แน่ พวกหลานนอกที่จ้องจะแย่งตำแหน่งสายตรงของเขามาตลอดก็ต้องฉวยโอกาสเล่นงานเช่นกัน
แถมถ้าหลินเจาตายแล้ว เรื่องก็จะยิ่งใหญ่กว่านี้!