นอกเหมืองแร่
ผู้ดูแลวัยกลางคนกำลังควบคุมคนงานเหมืองให้เก็บกว้างแนวป้องกัน สายตามองไปทางปากเหมืองเป็นระยะ แววตาเผยความกังวล
ในใจของเธอ คุณหนูหลินเจา อัจฉริยะแห่งสถาบันยุทธ์เช่นนี้ มีพลังลึกล้ำสุดหยั่งถึง แต่ใครจะรู้ว่าในส่วนลึกของเหมืองนั้น จะมีอสูรซากน่ากลัวซ่อนตัวอยู่ ซึ่งอาจคุกคามคุณหนูหลินได้หรือไม่
หากคุณหนูหลินเจาแก้ไขได้ก็ดี แต่หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมา เหล่าอัจฉริยะต้องมาสิ้นชีพในเหมืองแร่ ผลสืบเนื่องนั้นเกินจะคาดคิด อย่างน้อยที่สุด เขาผู้ดูแลคนนี้ต้องถูกสอบสวนแน่นอน ชีวิตคงไม่รอด!
ระหว่างที่เฝ้ามองอยู่นั้น ร่างหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากปากเหมืองแร่ ชายเสื้อปลิวสะบัด ดูท่าทางตื่นตระหนกไม่หาย
“นั่นมิใช่ท่านอัจฉริยะที่เข้าไปพร้อมคุณหนูหรอกหรือ?”
เมื่อเห็นโจวเจิ้ง เหล่าทหารคุ้มกันก็แสดงสีหน้าฉงนสงสัย
ผู้ดูแลวัยกลางคนใจเต้นรัว รีบสาวเท้าเข้าไปหา เสียงสั่นเครือ “ท่านโจว คุณหนูหลิน คุณหนูหลินเล่า? เธอปลอดภัยดีหรือไม่?”
“เธอยังอยู่ในนั้น”
โจวเจิ้งแต่เดิมไม่อยากเสียเวลาพูดมากกับคนระดับนี้ แต่เมื่อนึกว่าตระกูลหลินอาจจะสอบสวนเอาเรื่องครั้งนี้ จึงต้องกดเสียงลงต่ำ “คุณหนูหลินกำลังร่วมมือกับพวกเขาสามคน ต่อสู้กับอสูรซากในส่วนลึก”
“เช่นนั้น...”
ผู้ดูแลวัยกลางคนกลืนน้ำลาย เพิ่งจะถามว่าทำไมโจวเจิ้งถึงออกมา แต่ด้วยที่เป็นผู้ดูแล ก็ยังมีความชำนาญตา พอจะเดาเหตุได้แล้ว ทว่าหาได้กล้าพูดออกมาตรง ๆ ไม่
“ในนั้นมีอสูรซากระดับห้าซ่อนอยู่ตัวหนึ่ง คุณหนูหลินกลัวมันจะพุ่งออกมาทำร้ายคน จึงกำลังดึงความสนใจอยู่ ตั้งใจให้ฉันมาแจ้งพวกเธอ รีบขอความช่วยเหลือจากตระกูลหลินเดี๋ยวนี้”
โจวเจิ้งทำทีสงบนิ่ง พูดเสียงเข้ม
“อสูรซากระดับห้า?!”
พอได้ยินคำนี้ ผู้ดูแลวัยกลางคนถึงกับหน้าถอดสี ขาสองข้างอ่อนล้า เกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น ยังดีที่คุ้มกันสองคนข้างตัวว่องไวเข้าพยุงไว้ทัน
“นี่ ทำอย่างไรดีเล่า!”
ร่างผู้ดูแลสั่นสะท้าน นั่นมันอสูรซากระดับห้านะ!
สามารถสังหารทุกคนที่นี่จนสิ้นซากได้ ส่วนแนวป้องกันง่าย ๆ เหล่านี้ ใช้ต่อกรกับอสูรซากขั้นต้นยังพอได้ผลบ้าง แต่ต่อหน้าอสูรซากระดับห้า ก็เหมือนของประดับเท่านั้น