"ฝ่ายบังคับใช้กฎจะดำเนินการเช่นไร ไม่จำเป็นต้องให้คนนอกสองสามคนมาชี้นิ้วสั่ง หวังอวิ๋น เธอต้องจำสถานะของตัวเองไว้"
ผู้อำนวยการหลี่ สีหน้าผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่น้ำเสียงยังคงไม่ยอมอ่อนข้อแม้แต่น้อย
แม้สถาบันยุทธ์จะเก็บตัวเงียบงันเสมอมา และไม่ค่อยก่อปัญหากับกลุ่มอำนาจอื่น ทว่า นั่นไม่ได้หมายความว่าใครจะมายั่วยุได้ตามอำเภอใจ
ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือหลุมหลบภัยหมายเลข 83 ที่สถาบันยุทธ์ดูแลอยู่ จะปล่อยให้คนอื่นมาตั้งคำถามเช่นนี้ได้อย่างไร
"เธอเป็นศิษย์ของสถาบัน ย่อมต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบ เชื่อมั่นในคำตัดสินของสถาบัน ไม่ใช่มาตั้งคำถามความเป็นธรรมและเกียรติภูมิของสถาบันต่อหน้าคนนอก"
ผู้อำนวยการหลี่ ส่งเสียงเหยียดอย่างเย็นชา เอ่ยอย่างไม่พอใจ "หากรองคณบดีหวังไม่เคยอบรมเธอให้ดี ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะสอนกฎระเบียบให้เธอด้วยตัวเอง"
ผู้ใช้พลังระดับสี่ขั้นกลางที่อายุเพียงเท่านี้ นับว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่ง
ทว่า หากแม้แต่สำนึกในเกียรติภูมิและความเป็นพวกพ้องของสถาบันก็ไม่มี รู้จักแต่ดูดกลืนทรัพยากรโดยไม่เคยคิดตอบแทน นั่นก็เป็นเพียงหนอนเจาะเนื้อที่มีพรสวรรค์เปล่าเปลือยเท่านั้น
คนเช่นนี้ ต่อให้พรสวรรค์สูงส่งเพียงใด ก็ไปได้ไม่ไกล
ปัจจุบันเหล่าผู้ทรงอำนาจที่ยืนหยัดด้วยตัวเองในมังกรประเทศ ล้วนแต่มีความรับผิดชอบ มีความกล้าแกร่งทั้งสิ้น
ที่พวกเขายืนอยู่บนจุดสูงสุดได้ ก็เพราะยึดมั่นในความเชื่อนี้
"วันนี้พวกเธอจงถอยออกไป ฉันจะไม่เอาความผิดล่วงเกิน หากยังหาเรื่องไร้สาระอีก อย่าหาว่าฝ่ายบังคับใช้กฎไร้ปรานี"