ภายในสถาบันยุทธ์
หวังม่อสีหน้าหมองคล้ำ ฟังรายงานจากอาจารย์ผู้หนึ่ง แววตาเย็นเยียบวาบวาว
หัวหน้าสถาบันถังลงมือกับเขาในที่สุด!
ท่าทีของผู้อำนวยการหลี่คือการข่มขวัญเขา
ถึงตอนนี้ แม้คณบดีถังเหยียนจะไม่อยู่ในสถาบัน แต่ผู้อำนวยการหลี่คือคนสนิท หากเธอไม่ได้สั่งการ เขาไม่มีทางตัดสินใจเด็ดขาดเช่นนี้
แถมยังเจาะจงข่มขวัญหวังอวิ๋น นี่มันไม่ใช่การขู่เขาหรอกหรือ?
“คณบดี การกระทำของผู้อำนวยการหลี่เกินไปหน่อยแล้ว ตอนนี้ข้างนอกลือกันทั่วว่าสถาบันยุทธ์เราไม่ยุติธรรม ควบคุมลูกศิษย์ไม่ได้ กลับมาเล่นงานคนพูดความจริง จับตัวส่งเดช หากเป็นเช่นนี้ต่อไป จะไม่ทำให้ทุกกลุ่มอำนาจหนาวใจหรือ?”
อาจารย์ผู้นั้นพูดด้วยความขุ่นเคือง
หวังม่อกวาดตามองเขาเรียบ ๆ คนหลังรู้กาลเทศะ พูดถูกใจเขาพอดิบพอดี
ตอนนี้อำนาจในสถาบันยุทธ์กำลังเปลี่ยนผ่าน ถังเหยียนเป็นคณบดีอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่ได้ดูแลเองตลอดหลายปี บัดนี้รอยแยกประตูมิติเปิดขึ้นแล้ว เธอสมควรเป็นผู้นำ
แต่เขาไม่ยอมจริง ๆ
ตัวเองปูทางไว้ในสถาบันนานป่านนี้ สุดท้ายสิทธิ์พิเศษทั้งหมดกลับถูกถังเหยียนชิงไป จะให้ยอมได้อย่างไร?
ยิ่งกว่านั้น เรื่องนี้เดิมทีฝ่ายบังคับใช้กฎก็ไร้เหตุผล การปกปิดเช่นนี้คือโอกาสของเขาต่างหาก
สิ่งเดียวที่ทำให้หวังม่อกังวลคือ เบื้องหลังเซี่ยซื่อมีผู้ยิ่งใหญ่คอยหนุนหลังอยู่หรือไม่?